tag:blogger.com,1999:blog-6516148606088686292012-02-16T16:50:49.776-08:00Le temps ils sont le volume malin de l'instantβασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.comBlogger1531100tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-61574319678302118582011-09-11T16:35:00.000-07:002011-09-11T16:42:38.621-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-whI6qUDacVE/Tm1GohK6wrI/AAAAAAAAAKY/wS3RZW9Fs9E/s1600/chloe.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 231px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-whI6qUDacVE/Tm1GohK6wrI/AAAAAAAAAKY/wS3RZW9Fs9E/s320/chloe.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5651250769332716210" /></a>ευχαριστω<div>photos by Κ.Δουμπενιδης</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-6157431967830211858?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-77363891861510198242011-09-11T15:05:00.000-07:002011-09-11T15:08:19.404-07:00<div style="text-align: center;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=BCZgwxzUe88">http://www.youtube.com/watch?v=BCZgwxzUe88</a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">ο ερωτας μεσα μου και μεσα σου/τραγουδησε τον</div><div style="text-align: center;">οι μεγαλοι κανουν ονειρα και τα ονομαζουν παιδια</div><div style="text-align: center;">τα φροντιζουν</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">και εχουν τα χερια τους σφιχτα</div><div style="text-align: center;">δεμενα</div><div style="text-align: center;">στο τι πιστευαν για αυτα</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-7736389186151019824?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-44249713694599508792011-09-06T14:29:00.000-07:002011-09-06T14:30:16.530-07:00<div style="text-align: center;">Βαλε ενα ποτηρι παραπανω</div><div style="text-align: center;">κερασμα της περιεργης μας νυχτας</div><div style="text-align: center;">που αποφασισε σημερα να βρεξει</div><div style="text-align: center;">που αποφασισε τα σκουπιδια να μαζευτουν νωριτερα</div><div style="text-align: center;">που απαιτησε να ειμαστε μακρυα</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">γεμισε το μεχρι πανω</div><div style="text-align: center;">να την κανουμε να γελασει</div><div style="text-align: center;">να ακουμπησει πανω μας ερωτευμενη</div><div style="text-align: center;">και να μας πει πως τιποτα δεν τελειωνει εδω</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">πως ολα ειναι καλα</div><div style="text-align: center;">και αυτη που και που</div><div style="text-align: center;">εχεις τις παραξενιες τις</div><div style="text-align: center;">-δεν ειμαστε τιποτα βαρβαροι-</div><div style="text-align: center;">θα της το συγωρεσουμε</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-4424971369459950879?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-59526797576963671042011-04-16T12:35:00.000-07:002011-04-16T12:37:21.182-07:00<div style="text-align: center;">Κρέμασε το φεγγάρι στο λαιμό σου</div><div style="text-align: center;">και άνοιξε μου τον ουρανό στα δύο</div><div style="text-align: center;">να ντυθώ με τα πιο μαύρα μου σκοτάδια</div><div style="text-align: center;">και να είσαι εσύ οτι πιο ρομαντικό απέκτησα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Άλλο η νύχτα και άλλο η μέρα</div><div style="text-align: center;">αρκει να μοιράζεσαι το φως</div><div style="text-align: center;">αρκει να μπορείς</div><div style="text-align: center;">αρκει να θες</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μη μου διώχνεις τα σύννεφα</div><div style="text-align: center;">είναι δικά μου, μόνο δικά μου</div><div style="text-align: center;">Εγώ τα φούσκωσα</div><div style="text-align: center;">μονη μου τα κρεμασα</div><div style="text-align: center;">μονη μου τα χρωμάτισα</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μη ψάχνεις τις τσέπες μου</div><div style="text-align: center;">να βρεις τα πινέλα</div><div style="text-align: center;">είναι κάτω απο το μαξιλάρι μου</div><div style="text-align: center;">νωπά</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Μου βρέχουν τα μάγουλα</div><div style="text-align: center;">και ειναι λες και κλαιω.</div><div style="text-align: center;">Δε κλαιω</div><div style="text-align: center;">Ετσι πρεπει να σου πω</div><div style="text-align: center;">Δε κλαιω</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-5952679757696367104?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-20455982343669262482011-01-16T10:51:00.000-08:002011-01-16T10:52:22.763-08:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"> <p>Άσε μου λίγο χρόνο να κάνω ένα διάλειμμα</p> <p>Γίνε αυτό που μας αρέσει</p> <p>έτσι περνάμε καλά</p> <p>με στιγμές ανεξάρτητες της μοναξιάς μας</p> <p>με μια ζεστή αγκαλιά με αυτόν που μας επέλεξε </p> <p>και ενα ποτήρι κρασί που το πίνουμε χωρίς να μας αρέσει</p> <p>έτσι για τη παρέα μωρέ</p></span><br /><span style="font-size:85%;"> <p>Άσε μου λίγο χρόνο να δω πως βγαίνουν από δω μέσα</p> <p>Δε σου υπόσχομαι πως θα το βρω ομως με βλέπεις</p> <p>προσπαθώ να σ αγαπάω</p> <p>προσπαθώ να σ αγαπησουν</p> <p>και ας μην είναι αλήθεια</p></span></div><div style="text-align: center;"><div><span style="font-size:85%;"><p><br /></p></span><br /></div><br /></div><span style="font-size:85%;"> <p>δε κάνει πάντα καλό η αλήθεια που δίνεις</p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-2045598234366926248?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-78480044250052563542010-11-12T01:45:00.000-08:002010-11-12T01:48:38.927-08:00<div align="center">δε σου δωσαν το όνομα για να αγαπιέσαι</div><div align="center">μην αφήνεις μακρυά τα μαλλιά σου</div><div align="center">και μη βάφεσαι να κρύψεις τη ψυχή σου,</div><div align="center">χαμογέλασε μου όταν με φιλάς</div><div align="center">και άσε να λένε παραμύθια για τον έρωτα.</div><div align="center">όταν τα χέρια ταιριάζουν</div><div align="center">είμαστε οι δυό μας</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-7848004425005256354?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-8685987764724723232010-09-21T03:29:00.000-07:002010-09-21T03:39:38.845-07:00<div style="text-align: center;">Φεύγουν και έρχονται<br />και δε πείθονται από έρωτα<br /><br />Έτσι μάλλον πρέπει να είναι<br />να φεύγουν και να έρχονται<br />και να μη πείθονται από έρωτα<br /><br />Να αγαπιόμαστε μόνο όταν υπάρχει λόγος<br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-868598776472472323?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-66502526394964433792010-06-23T05:08:00.000-07:002010-06-23T05:14:52.047-07:00<div style="text-align: center;">Στα μεγάλα σου τα ναι<br />θα ήμουν εκεί<br />πριν με προλάβει η καταιγίδα<br />πριν με προλάβει ο δρόμος<br />που τρέχει πίσω μου<br />και πίσω σου<br /><br /><br />Και εγώ<br /> πάλι χαλασμένο ρολόι<br />βρέθηκα στο πιο βαρύ σου όχι<br />μα κ αυτό γοητεία έχει<br /><br />Άλλωστε όλες σου οι λέξεις έχουν.<br />όλες μου οι λέξεις<br />Αρκεί να θέλω, να θες και να θέλουν<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-6650252639496443379?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-56651087200458871802010-05-22T05:10:00.001-07:002010-05-22T05:11:35.348-07:00<div style="text-align: center;">Ξημερώσαμε με δυό σ΄αγαπώ και ένα σε θέλω,<br />άλλα καινούργια και άλλα παλιά,<br />πάντα όμως προορισμένα στο να κοιτάμε δειλά τον εαυτό μας.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-5665108720045887180?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-16722543638714040022010-05-08T14:10:00.000-07:002010-05-08T14:13:34.627-07:00<div style="text-align: center;">το όνομα της ταυτότητας μου δε γίνεται να αλλάξει<br />μα εγώ μπορώ να σ΄αγαπήσω<br />και εσύ να με θελήσεις<br />και η γενικότητα που οι άλλοι μου προσάπτουν<br />να γίνει για σένα το "ψυχή μου"<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1672254363871404002?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-28772987337121575622010-04-28T17:28:00.000-07:002010-04-28T17:32:00.787-07:00<div style="text-align: center;">Να μου ζωγραφίσεις μια πόλη με κιμωλία.<br />Και όταν τα πουλιά θα πετάνε<br />εσύ να χτυπάς παλαμάκια..<br />Μην ακούς που λένε πως φοβούνται!<br />Και θα χω και ένα κύκλο<br />μέσα να ακουμπάω τον εαυτό μου.<br />Και ότι τραυματισμένη σκέψη έκανα<br />θα την έχω ντυμένη στα λευκά,<br />σε ετοιμότητα για το νοσοκομείο των ψυχών μας<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-2877298733712157562?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-8084175112470017632010-04-27T09:09:00.000-07:002010-04-27T09:17:13.077-07:00<div style="text-align: center;">Να μου γελάς και να φωτίζει<br />Δεν αγαπάω πια ανθρώπους<br />μόνο χαμόγελα<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><br /><br />έτσι και αλλιώς πάντα διαλέγεις<br /><br />κάτι<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-808417511247001763?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-82738772732018324102010-04-03T08:54:00.000-07:002010-04-03T08:58:28.427-07:00<div style="text-align: center;">Το όριο μου δε σταματάει στο άπειρο,<br />δεν μηδενίζονται οι αποστάσεις,<br />τα μέτρα τα θέτεις όπως και όπως,<br />και σε απροσδιοριστία<br />η κατάληξη<br /><br /><br />Καλή Ανάσταση<br />να μας μεθύσουν<br />πως έρχονται<br />καλύτερες<br />μέρες<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-8273877273201832410?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-82749009719323912612010-03-21T16:57:00.000-07:002010-03-21T17:12:30.804-07:00<div style="text-align: center;">Να σβήσουμε τα ονόματα μας στα κουδούνια,<br />και να γράψουμε Άνθρωπος,<br />να φοράμε ανάποδα τις μπλούζες,<br />για να φαίνονται οι ραφές,<br />και ξυπόλητοι στους δρόμους να τρέχουμε,<br />ουρλιάζοντας το όνομα αυτού που αγαπάμε.<br /></div> <br /><div style="text-align: center;"> Παρθένοι στην ανωμαλία του καιρού μας</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-8274900971932391261?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-18198301314101064192010-03-09T11:57:00.000-08:002010-03-09T12:08:53.899-08:00<div style="text-align: center;">Αν μου τάξεις δυό χαμόγελα θα είναι όλα καλά.<br />Θα περπατάμε μαζί,με δυό παλάμες αχώριστες και δύο ζευγάρια μεγάλα γελαστά μάτια.<br />Ναι,ναι έτσι θα γίνει.Θα μου τάξεις δυό χαμόγελα.Και θα ορκιστείς οτι μ΄αγαπάς.<br /></div><br /><div style="text-align: center;">Τα σύννεφα θα είναι παχουλά και ο ήλιος θα 'χει όνομα.<br />Και αν το φωνάξω θα γυρίσεις.<br />Και αν το φωνάξεις θα γυρίσω.<br />Ναι,ναι έτσι θα γίνει.Ο ήλιος θα ΄χει όνομα.<br />Και θα ορκιστείς οτι μ΄αγαπάς.<br /><br />Θα ακουμπάς το κεφάλι σου στον ώμο μου,<br />και θα μιλάμε για το τι θέλω και το τι ήθελες,<br />για το τι θέλεις και το τι ήθελα.<br /><br />Και κάποιο βράδυ,<br />που δε θα το ξέρω και δε θα το ξέρεις,<br />δε θα είμαι εγώ και δε θα είσαι εσύ.<br /><br />Θα είμαστε δύο τυχαίες υπάρξεις που κάποτε αγκαλιάστηκαν<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1819830131410106419?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-24854920573953719012010-02-26T13:21:00.000-08:002010-02-26T13:28:56.020-08:00<div style="text-align: center;">Στα έντονα σχέδια των βιτρινών<br />δε φταίς εσύ που χάνεσαι<br />στα βήματα των περαστικών<br />δε φταίς εσύ που μπλέκεσαι.<br />Και για κορόιδο των γελοτοποιών<br />που χάχανα ξεχειλίζουν οι τσέπες τους,<br />δε φταις εσύ αν σε περνάνε..<br /><br />Στο πλαστικό σου ποτήρι,<br />αυτά που είπες,αυτά που έκανες,αυτά που θέλησες,<br />αποκτούν τη συχνότητα κερμάτων,<br />δε φταίς εσύ.<br /><br />Αλλά τα τρύπια σου παπούτσια.<br />Πότε τα διάλεξες;<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-2485492057395371901?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-47996164416764039722010-02-10T13:43:00.001-08:002010-02-10T17:12:33.713-08:00<div style="text-align: center;">Σ'αρέσει έτσι που γίνομαι;<br />Έτσι που τρέχω και πετάω;<br />Που δεν έχω χρόνο<br />Δεν εχω<br />Δεν εχω<br />Εχω μια τσέπη γεμάτη χαρτόνια<br />Έχω ένα σπίτι γεμάτο μπαλόνια.<br />Σ'αρέσει έτσι που γελάω;<br />Έτσι που χορεύω και σ'αγκαλιάζω;<br />Που δεν έχω χρόνο<br />Δεν εχω<br />Δεν εχω<br />Έχω μια παλάμη γεμάτη σταγόνες<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-4799616441676403972?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-14854817319673082032010-01-08T11:30:00.001-08:002010-01-08T11:47:17.584-08:00<div style="text-align: center;">-Φόρεσε τις καλές σου λέξεις<br /> να γίνεις όμορφη<br /> να με μάθεις να αγαπάω<br /><br /> Κοίταξε με και διάλεξε χρώμα και μέγεθος<br /><br />Διάλεξε από τα μάτια μου το ¨σε σκεφτομαι¨<br />και ξετρύπωσε από τα βλέφαρα μου το ¨μου λείπεις¨<br /><br />-Ποιό μέρος της σάρκας σου μου δώρισες για να μπορώ να σε αγγίξω;<br />Το άρωμα σου μου ανήκει από τη μέρα που ακούμπησα στο στήθος σου εκείνη τη μαργαρίτα.<br /><br />-Είναι δικό σου ότι σου ανήκει<br /><br />-Δε με ξέρεις<br /><br />-Σε φαντάζομαι<br /><br />-Δε με ξέρεις καλά<br /><br />-Σε λένε Εικόνα<br /><br />-Με λένε Ανάγκη<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1485481731967308203?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-61061021328835347102010-01-05T16:03:00.000-08:002010-01-05T16:04:30.420-08:00<div style="text-align: center;">Τα κόκκινα φεγγάρια των ημερών μας,<br />μονότονα φανάρια των λεωφόρων<br />που σε ζαλίζουν και σε ζαλίζουν.<br /><br /><br />Οι λέξεις που ξεφεύγουν,<br /> τώρα παρατημένα μπουκάλια κρασί,<br />αδειάζουν στο ποτήρι γουλιά- γουλιά τον εαυτό σου.<br /><br /><br />Οι συμβουλές και οι εξηγήσεις,<br />ανόητα αποτυπώματα φιλιών σε παλιούς καθρέφτες,<br />τόσα πολλά στριμωγμένα, μέχρι να πεις:<br />φτάνει και φτάνει.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-6106102132883534710?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-82493963408255486392010-01-02T04:10:00.000-08:002010-01-04T15:09:47.266-08:00<div style="text-align: center;">Στα δάχτυλα μου τα σβηστά τσιγάρα,<br />η ψευδαίσθηση πως εξαρτώμαι από κάπου,<br />στο καθρέφτη το αποτύπωμα των στεγνών χειλιών μου,<br />καιρό απότιστα από όμορφες λέξεις,<br />τα μάτια μου κλειστά,<br />χωρίς οράματα και διάφορα που κάποτε είχα..<br /><br />Θα μπορούσα να πω πως φταις εσύ,<br />που αφήνεις μισοτελειωμένο το κάθε μου όνειρο,<br />μα δεν θα σου δώσω την ευθύνη της διάθεσης μου,<br />υπάρχει για μένα.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-8249396340825548639?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-4104829975136659532009-12-25T09:01:00.001-08:002009-12-25T09:06:52.763-08:00<div style="text-align: center;"><br /><br /><br />Βρήκα μια πρόθεση το πρωί στη κουζίνα μου<br />Δε παραπέμπει στο "προ-χώρησες"<br />αλλά στο "προ-δωσες"<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-410482997513665953?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-53843505493157488262009-12-17T16:58:00.000-08:002009-12-17T17:11:00.947-08:00<div style="text-align: center;"> η ώρα πέρασε,ο χρόνος δεν είναι πια χρόνος.<br />Είναι μια δερμάτινη βαλίτσα αναμνήσεων και παλιών υποθέσεων.Είναι ένας φάκελος με αποκόμματα περιοδικών και κολλημένες τσίχλες στο πάτο της σχολικής μου τσάντας.Βρεγμένα χαρτομάντηλα από χυμένα δάκρυα και σκισμένα μανίκια από ξέφρενα κυνηγητά.<br />Ο χρόνος δεν είνα πια χρόνος.Εδώ που φτάσαμε είναι μόνο ένα μάτσο απρεπείς προτάσεις.Είναι μνήμες που πλαισιώνουν το παρόν μου,χωρίς να ελπίζουν πουθενά,επιβιώνοντας από τη κρυφή συλλογή στιγμών μου.<br />Οι σκιές που κάνουν τα χέρια μου δε μοιάζουν με πεταλούδες και χαρούμενες μορφές.Η σαρκοβόρα πλευρά του εαυτού μου...Κοιτάει το σώμα και το κορμί,την αόριστη σάρκα και μορφή.Ψυχή δεν υπάρχει στις κινήσεις του.Ψυχή δε θα υπάρξει στις υποσχέσεις και στα όνειρα του.<br />Μα εγώ δε βιάζομαι.Ποτέ δε βιάστηκα.<br />Ο χρόνος είναι χρόνος<br />Ο χρόνος είναι το είδωλο μου στο καθρέφτη του παιδικού μου δωματιου.<br />Δε βιάζομαι<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-5384350549315748826?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-73511901701348367582009-12-14T02:21:00.000-08:002009-12-14T02:23:23.923-08:00<div style="text-align: center;">Από ολα τα τσαλακωμένα μου χαρτιά<br />από όλες τις ιστορίες και τα ποιήματα<br />από όλες τις στιγμές και τις φράσεις<br />ένα είναι το αγαπημένο μου<br /><br />"μου λείπεις"<br /><br />και το πιο προσωπικό μου..<br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">19 είχε ο μήνας τότε</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-7351190170134836758?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-32104930268421358352009-12-12T12:50:00.001-08:002009-12-12T12:58:10.421-08:00<div style="text-align: center;">Το σπίτι πια δεν είναι σπίτι<br />Δεν έχει το άρωμα λεβάντας και μέντας.<br /><br />Τα βιβλία πια δεν είναι βιβλία<br />Δεν ταιριάζει η τσάκιση στις σελίδες τους.<br /><br />Το ραδιόφωνο πια δεν είναι ραδιόφωνο<br />Δεν ξεχωρίζεις τον λόγο απ΄τη γλώσσα.<br /><br />Οι άνθρωποι πια δεν είνα άνθρωποι<br />Δεν σου μοιάζουν στο ελάχιστο.<br /><br />Από τότε που αποφάσισες να φύγεις<br />τίποτα δεν είναι σωστό.<br /><br />Τίποτα κατανοητό<br />Τίποτα<br />Τίποτα<br />Τίποτα<br />Τίποτα<br />Τίποτα<br />Τίποτα<br />Τίποτα<br />Τίποτα<br />Τίποτα<br />Έτσι φτάσαμε στο τώρα;<br />Όχι,όχι.Φυσικά και όχι<br />Η αγκαλιά είναι ακόμα αγκαλιά<br />Το φιλί είναι ακόμα φιλί<br />Και εσύ..<br />Και εσύ είσαι ακόμα εσύ..<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-3210493026842135835?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-64020002261121632522009-12-09T13:46:00.000-08:002009-12-09T14:02:10.548-08:00<div style="text-align: center;">Σαν ξεριζωμένα τμήματα του χώρου σου,<br />περιορίζοντας τον ουρανό και τον καθαρό μου αέρα..<br />περιττά μπαλκόνια αγκιστρωμένα στα κτίρια,<br />δειλά κάνοντας σκιά σε πρόχειρα πεζοδρόμια, φωλιάζουν στη γιορτινή μας αφέλεια το κιτς των ανθρώπινων ψευδαισθήσεων..<br /><div style="text-align: center;">Λες και βάλαμε στη πρίζα το κόκκινο χαμόγελο μας<br />και τραγουδώντας το κρεμάσαμε στα σκουριασμένα κάγκελα.<br /></div></div><div style="text-align: center;"> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-6402000226112163252?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-3199971308443600862009-12-07T23:45:00.000-08:002009-12-07T23:49:33.849-08:00Οι ήχοι που έκαναν οι χάντρες στα φθηνά σου βραχιόλια,<br />και τα κορδόνια των κοινών παπουτσιών σου,<br />σαν τα σύννεφα πριν βρέξει.<br /><br /><br />Πάντα επιβλητικότητα και μόνο βροχή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-319997130844360086?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-89673474525471341722009-11-28T13:34:00.000-08:002009-11-28T13:57:21.032-08:00Σε έχω κλείσει σε ένα κουτάκι.Δε μιλάς πολύ,ακούς πάντα ότι σου λέω,μ'αγαπάς ,θα κανες τα πάντα για μένα,τα βράδια μου τραγουδάς Λοίζο για να με πάρει ο ύπνος,χασκογελάς με το σάλιο που βρέχει το μαξιλάρι μου και χαιδεύεις τα μαλλιά μου-θέε μου τι ζεστή επαφή- όταν κάποιος με προδίδει.<br /><br />Κάποτε όλο σε λεγα μπαμπά και μπαμπά,μα στη προσπάθεια μου να ισορροπήσω στα κόκκινα τακούνια,ποδοπότησα άγρια ότι απέμεινε από κείνη τη λέξη.<br /><br />Πλέον βρίσκω διάφορα ονόματα να σε φωνάξω,διάφορα γράμματα να στριμώξω σε κεινο το κουτί.Στην αρχή,είχα όρεξη πολύ και μετακινούσα με περίσσια φροντίδα όλο το καπάκι,έφτιαχνα στοργικά το άσπρο σατέν και σε τοποθετούσα στη στάση που σε βολεύει.Και ύστερα δε με ένοιαζε τι και πως αρκεί να ήσουν το κουτί μου,το κουτάκι μου.<br /><br />Μετά ξεβολεύτηκες-έκανε ζέστη λες εκεί μέσα και η υγρασία σου τζάκιζε τα πλευρά- και όλο φώναζες να σε βγάλω.Θιγμένος ο δείκτης μου σε έσπρωξε στο "δε-με-νοιάζει-τι-κάνεις-μετά-από-μένα"και έκλεισα το καπάκι.Θυμωμένη με την ευκολία που βόλεψα κάποιον στο κουτί μου,θυμωμένη με την ευκολία που στρίμωξα κάποιον στις απαιτήσεις μου,πήρα το κόκκινο τακούνι και χάραξα μια λεπτή γραμμή στην επιφάνεια του ξύλινου κουτιού.<br /><br />Για γράμματα συγκεκριμένων διαστάσεων και ονόματα συγκεκριμένου μήκους.<br />Για να μην πίεζω και να μην πιέζομαι.<br /><br />Μα ξέρεις,βλέπω πως οι μέρες τρέχουν ξαφνικά,πως δε προλαβαίνω καν τη σκόνη να πάρω-έστω τα πάνω πάνω-δε προλαβαίνω καν να σκεφτώ αν πια μου αρέσει ο Λοίζος ή θέλω Χατζιδάκη,αν πια θέλω να με χαιδεύεις γιατί με πρόδωσαν και όχι γιατί τους πρόδωσα.<br /><br />Μα είναι αργά πάλι,κοντεύει μεσάνυχτα.Άσε με μόνο να χωθώ στο μάλλινο πουλόβερ σου και μόνο για απόψε να σε πω μπαμπά,μπαμπάκα μου γιατί φοβάμαι μωρέ,αλήθεια φοβάμαι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-8967347452547134172?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-16660277205394157812009-11-24T04:18:00.000-08:002009-11-24T04:30:53.347-08:00<div style="text-align: center;">Η σταματημένη εικόνα και τα παγωμένα λόγια,<br />τα ακίνητα περιστέρια μόλις λίγα εκατοστά πάνω από το έδαφος,<br />εκφράσεις και αγκαλιές γαντζωμένες στο πέρασμα του χρόνου.<br />Και όλα αυτά,όμορφα βαλμένα στο παράθυρο του παλιού νοσοκομείου.<br /><br />Όταν βγαίνεις από δω όλα ξεκινάνε από κει που τ΄άφησες.<br /><br />Δεν χάνεται τίποτα.<br /><br />Ούτε καν η επανάληψη.<br /><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1666027720539415781?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-87467877904234859022009-11-22T09:47:00.000-08:002009-11-22T09:53:46.644-08:00Το παλιό πλοίο για το νησί των ονείρων,η πέτρινη προβλήτα και η ζεστή σου αγκαλιά.<br />Ο κοντός κύριος με τα γυαλιά,το μεγάλο καφέ σκυλί και αυτά που μου δωσες.<br />Τα τσαλακωμένα μου χαρτιά,τα πρόχειρα σκίτσα μου και κάπου κάπου τα λόγια σου.<br /><br />Κάθε μου ανάμνηση ποτισμένη από το όνομα σου.<br /><br />Κάθε μου στιγμή αρωματισμένη από τα μαλλιά σου.<br /><br />Αν με ρωτήσεις τι θέλω να κάνω θα σου πω<br /><br /><div style="text-align: center;">"να περάσει"<br /><div style="text-align: left;"><br />Και όλα να γίνουν έτσι:<br /><br />Το παλιό πλοίο για το νησί των ονείρων,η πέτρινη προβλήτα.<br />Ο κοντός κύριος με τα γυαλιά,το μεγάλο καφέ σκυλί .<br />Τα τσαλακωμένα μου χαρτιά,τα πρόχειρα σκίτσα μου.<br /><br />Κάθε μου ανάμνηση..<br />Κάθε μου στιγμή..<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-8746787790423485902?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-61724339382012030682009-11-18T02:30:00.000-08:002009-11-18T02:37:18.001-08:00<div style="text-align: center;">Οι παλάμες μου γεμάτες χώμα.<br />Το πρόσωπο μου μουτζουρωμένο.<br />Πονάνε τα πλευρά μου και ανασαίνω αργά.<br />Ουρλιάζει ο κόσμος που θαψα μέσα του τα πάντα σου.<br /><br /><br />Οι πρώτες μου φράσεις<br />οι πρώτες μου λέξεις<br />δεν έχουν να πουν σε κανέναν τίποτα.<br /><br />Αλλά καμιά στιγμή,<br />σε κάποια υπόνοια<br />θα καταλάβεις<br />πως<br />το τίποτα είναι καλύτερο απ' το όλα.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-6172433938201203068?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-29336282410905616402009-11-06T16:46:00.000-08:002009-11-06T17:03:00.199-08:00<div style="text-align: center;">Αν με σκεφτώ σα μια μακρυνή ύπαρξη με το παρελθόν της φορτωμένο στη πλάτη,τότε ήδη γνωρίζω πως ποτέ δε θα ζήσω ως αυτό που σκεφτόμουν και ζήλευα.<br /><br /><br />Ήδη έκανα,διάλεξα και είπα.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-2933628241090561640?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-29463688833380287712009-11-06T02:20:00.000-08:002009-11-06T02:32:56.790-08:00<div style="text-align: center;"> <span style="font-family: webdings;"> <span style="font-family: georgia;"> Γίναμε όλοι σκηνές φθηνής παραγωγής, </span></span><br /><span style="font-family: georgia;"> δύο ζευγάρια όρθια πληρωμένα πόδια </span><br /><span style="font-family: georgia;"> να περπατάμε βιαστικά,να κλωτσάμε τις γάτες </span><br /><span style="font-family: georgia;"> και να βολεύουμε τις πρόστυχες ορμές μας κάθε Πέμπτη στις 9.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-2946368883338028771?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-59336209276329207962009-10-31T16:29:00.000-07:002009-10-31T17:12:59.281-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-family: webdings;">Κρατάω στην αγκαλιά μου ένα μικρό μαλλιαρό σκυλί,κάθομαι δίπλα σου και οι παγωμένες πατούσες μας ενώνονται.Εσύ,κρατάς στο χέρι ένα ποτήρι κρασί και σιγοτραγουδάς το αγαπημένο σου κομμάτι..</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">"How many roads.."</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Bλέπουμε υποτίθεται ταινία.Το dvd έχει κολλήσει εδώ και ώρες σε μια συγκεκριμένη σκηνή και αφού κουβεντιάσαμε για την αθλια ποιότητα των ταινιών και στολίσαμε με απαράδεκτες λέξεις του υπαλλήλους,συνεχίσαμε να κοιτάμε υπνωτισμένοι την οθόνη μη έχοντας κάτι άλλο να πούμε.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">"..must a man walk down.."</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">O καθένας έχει τα δικά του,τα πολύ δικά του,που δε θέλει να μοιραστεί-όχι επειδή δε νιώθει την αναγκή-αλλά σαν να είνα κάτι απαγορευμένο απο φύση ,ο οργανισμός γεννά μια είδους αντιπάθεια σε ανοίγματα κ πολλά πολλά λόγια.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">"..Before you call him a man?.."</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Σε είχα όμως ανάγκη σήμερα για αυτό σου είπα να έρθεις.Αρκεί που κάθεσαι δίπλα μου και έφερες και το μικρό μαλλιαρό σκυλί στην αγκαλιά μου.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Το κρασί ήταν δικό μου ότι και να λες.Και πρώτη φορά πίνω λευκό.Και μόνο από το ποτήρι σου.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">"..Yes, 'n' how many seas must a white dove sail.."</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Σε κοίταζα και αναρωτιόμουν τι είναι πια ψέμα και αλήθεια.Τι είναι πια οι άνθρωποι και κάνουν τόσο ανάκατα τα πράγματα.Ποιες αλήθειες να πιστέψω και ποιά ψέματα..Τι με συμφέρει,τι με βολεύει και τι μου ταιριάζει..</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">"..Before she sleeps in the sand?.."</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Σε κοίταζα και αναρωτιόμουν πως η απόλυτη ειλικρίνια που ώρες ώρες σου εμπιστεύομαι ίσως είναι τελικά και το απόλυτο ψέμα που το κεφάλι μου κατασκεύασε.Ίσως η μόνη αλήθεια που έχεις είναι αυτή του εαυτού σου και καμία άλλη.Ίσως δεν υπάρχουν άνθρωποι που λένε ψέματα.Ίσως υπάρχουν άνθρωποι που απλά δε λένε την αλήθεια.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Όχι επειδή δε θέλουν.Απλά να,δε μπορούν..</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">"..Yes, 'n' how many times must the cannon balls fly.."</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Το ποτήρι χτυπάει στιγμιαία στο δόντι σου και τινάζεσαι..Κάτι πήγες να πεις και μετανιώνεις.Κοιτάς με τάχα ενδιαφέρον τη παγωμένη σκηνή στη τηλεόραση.Μετά θα σε ρωτήσω πως σου φάνηκε "καλή θα μου πεις" και θα συμφωνήσω.Θα συμφωνήσω.Άριστη σκηνοθεσία και φωτογραφία.Άριστες ερμηνείες και μοναδικός φωτισμός.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">"..Before they're forever banned?.."</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Το τηλέφωνο χτυπάει.Πάρος,Κρήτη,Αθήνα,Εύβοια,Καβάλα,Θεσσαλονίκη όλοι πατάνε έναν ρημαδοαριθμό,όλοι φτιάχνουν τη φωνή τους πριν χτυπήσει,όλοι το κλείνουν ευτυχισμένοι,όλοι αποκοιμιούνται κλαίγοντας.Και;</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">"..The answer, my friend, is blowin' in the wind.."</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Και όλοι έχουν τα πως και τα γιατί τους και όλοι έχουν κάτι να σου πουν στην ιστορία τους χωρίς ψέματα και αλήθειες.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Και αν μονο κάτι έπρεπε να ορίσουν σα τη μοναδική αλήθεια που τραντάζει τα σπλάχνα τους αυτό θα ήταν ένα παραπονιάρικο "μου λείπεις".Αφού κλείσει το τηλέφωνο,πριν κλάψουν στο μαξιλάρι τους.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">"..The answer is blowin' in the wind..."</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Σου ακουμπάω το χέρι να σου δείξω πως όλα αυτά έχουν για μας νόημα.Δεν έχω μάθει να σ'αγκαλιάζω,να σε κοιτάζω και να σε φιλάω μα ξέρω πότε δεν είσαι καλά,πότε γελάς ψεύτικα και πότε αναστενάζεις.Ξέρω πως είμαι εδώ και είσαι εκεί επειδή έτυχε,ξέρω πως σε συνάντησα επειδή έτυχε αλλά αλήθεια σου λέω σε σκέφτομαι επειδή το επέλεξα,σε αγαπάω επειδή το επέλεξα,μου λείπεις επειδή έτσι..έτσι γίνεται.Έτσι πρέπει να γίνεται.</span><br /><br /><br /><span style="font-family: webdings;">-Σηκώνεσαι να φύγεις με περίσια φορτωμένη στη πλάτη απογοήτευση για το πόσο αφελής μπορώ να γίνω ώρες ώρες και πριν φύγεις με ρωτάς "γιατί"-</span><br /><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Ανασηκώνω τους ώμους.The answer is blowin' in the wind.</span><br /></div><br /><br /><br /><br /> <span style="font-size:78%;"> <span style="font-style: italic;">για τους β,α και όποιον μπορέσει να το κάνει δικό του</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-5933620927632920796?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-16115116708617099722009-10-27T13:09:00.000-07:002009-10-27T13:18:20.283-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.photooftheday.gr/photos/119583784221058600.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 640px; height: 460px;" src="http://www.photooftheday.gr/photos/119583784221058600.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Though my eyes could see I still was a blind man<br />Though my mind could think I still was a mad man<br />I hear the voices when I'm dreaming<br />I can hear them say...<br /><span style="font-size:78%;"><br /></span><span style="font-size:78%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-family:webdings;font-size:78%;">Μπαίνει σιγά σιγά και ένας χειμώνας παρόμοιος.Kansas και λίγο αμαρέτο και είναι καλά το σήμερα.</span><br /></div><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1611511670861709972?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-41236914600652564752009-10-26T12:33:00.000-07:002009-10-26T12:49:48.005-07:00<div style="text-align: center; font-family: webdings;">Για αυτούς που ποτέ δε ταίριαξαν στο δυο,για αυτούς που τόσο μας μοιάζουν έτσι όπως μας φαντάστηκα μαζί,για αυτούς που τα δρομολόγια τρέχουν τη ζωή τους,για αυτούς κάνε το χειμώνα τους βράχια και σκέψου το χιόνι να ταν σπηλιά,να μείνουν εκεί,να μη φωνάζουν,να μη θυμούνται,να μη κλαίνε το Σάββατο το βράδυ για το πόσο γρήγορα θα φύγει η Κυριακή.<br /><br /><br />Και ίσως να είμαστε εγωιστές που τόσο κοντά δε μοιραζόμαστε τίποτα και τόσο μακρυά ζητάμε τα πάντα.<br /><br />Και ίσως να ναι το άλλοθι μας αυτό το κρύο και αυτός ο καιρός και αυτός ο απίστευτα μακρύς δρόμος που πρέπει στα θέλω μας να διανύσουμε.<br />Ίσως και να ναι οι υποψίες μας πως η μοναξιά δεν φτιάχτηκε για άλλους παραμόνο για μας,και ανοίγοντας το ραδιόφωνο στο πιο κεφάτο μας τραγούδι να της φτιάξουμε διάθεση καλή μη μας βαρεθεί και φύγει.<br /><br /><br />Αλλά βέβαια.<br />ίσως να φταίω και εγώ<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-4123691460065256475?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-80134001399549329552009-10-24T05:30:00.000-07:002009-10-24T05:43:42.958-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-family: webdings;">Γεμίζοντας τον ουρανό πολύχρωμες ομπρέλες.</span><br /><span style="font-family: webdings;"> Όμοιες ομπρέλες που διασταυρώνονται μα δε συναντιούνται.Στο σύρμα τους σκαλωμένες οι ιστορίες μας,στο ύφασμα λεκέδες των ταξιδιών μας.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Γεμίζοντας το πεζοδρόμιο χνάρια και βήματα,και τινάζοντας τις παλάμες από τα παράπονα μας, ταίζουμε τα περιστέρια.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Ονομάζοντας τη μέρα Σάββατο, σταυροπόδι στη στάση περιμένοντας το λεωφορείο.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Η διαδρομή και οι σταγόνες στο τζάμι.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Δε θέλω να κατέβω.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Γεμίσαμε τον ουρανό πολύχρωμες ομπρέλες.</span><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-8013400139954932955?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-33973851657838977732009-10-20T14:34:00.000-07:002009-10-20T15:11:00.260-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-family:webdings;">-Στους περαστικούς με τα θολά μάτια.Τα θολά,άχρωμα μάτια.</span><br /><span style="font-family:webdings;">-Δεν δίνεις τη νύχτα για δικιά σου.Δε μιλάς για χθεσινά σημαντικά και ύποπτα</span><br /><span style="font-family:webdings;">-Στους εφιάλτες με χρώματα τσακίζω τη σελίδα.Να τους θυμάμαι</span><br /><span style="font-family:webdings;">-Δεν αξίζουν έτσι οι σκιες που μένουν στο σκαλοπάτι μας</span><br /><span style="font-family:webdings;">-Σημάδεψε το παγκάκι που κάτσαμε</span><br /><span style="font-family:webdings;">-Λεκές.</span><br /><span style="font-family:webdings;">-Κρατάω γόμα.</span><br /><span style="font-weight: bold;font-family:webdings;" >-Όχι έτσι.Με σάλιο.</span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-3397385165783897773?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-31876658972315596172009-10-10T13:20:00.000-07:002009-10-20T14:37:25.659-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-family: webdings;">To παιδί με το ποδήλατο δε τρέχει πολύ</span><br /><span style="font-family: webdings;">Φυλακίζει τοπία στο βλέμμα του με τον ίδιο ρυθμό που το πόδι του ανεβοκατεβάζει το πετάλι.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Το παιδί με το ποδήλατο δε τρέχει πολύ</span><br /><span style="font-family: webdings;">Δεν έχει λόγο να βιαστεί.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Σφυρίζει μόνο παλιά τραγούδια του κινηματογράφου.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Άρεσουν αυτά.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Το παιδί με το ποδήλατο δε τρέχει πολύ</span><br /><span style="font-family: webdings;">Δε προσπερνάει περαστικούς και μυστήριους διαβάτες</span><br /><span style="font-family: webdings;">και σταματάει στα πληγωμένα περιστέρια του πεζοδρομίου.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Δεν έχει βρωμικα τζάμια και καθρέφτες μα πάντα δίνει μια καλή μέρα στα φανάρια.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Το παιδί με το ποδήλατο δε τρέχει πολύ</span><br /><span style="font-family: webdings;">Δε ξέρει πολλά και φοβάται ελάχιστα</span><br /><span style="font-family: webdings;">Δε μιλάει πολύ και τα δίνει όλα.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Το παιδί με το ποδήλατο χάνεται στα παράθυρα της τηλεοπτικής πραγματικότητας και βγαίνει βόλτα στα κουτούκια των Πετραλώνων.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Το παιδί με το ποδήλατο υπάρχει σε υπόγειες γκαρσονιέρες και πεθαμένες γειτονιές.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Το παιδί με το ποδήλατο δε τρέχει πολύ γιατί οι δρόμοι στένεψαν πιο γρήγορα από ότι έπρεπε.Και δεν έπρεπε.Και δεν θέλαμε.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Και ύστερα δε το πιστεύαμε.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Και του κλειδώσαμε το ποδήλατο σε υπόγειες γκαρσονιέρες και πεθαμένες γειτονιές</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-3187665897231559617?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-91046459061520377592009-10-06T05:57:00.000-07:002009-10-20T14:38:29.590-07:00<div style="text-align: center; font-family: webdings;">Μου μίλησες για τόσα μέσα σε άχρηστα λόγια<br />Μου δάνεισες το κομμάτι που πίστεψα<br />Μου δάνεισες όσα ήθελα για λίγο στα χέρια μου να κρατήσω<br />Και τίποτα δε περιττεύει όταν μιλάς<br />Τίποτα δεν υπάρχει όταν μιλάς<br />Τίποτα άγαρμπο και τίποτα κρυμμένο<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">-όλα αρμονικά δοσμένα στο λόγο σου-</span><br /><br /><br /><span style="font-style: italic; font-family: webdings;">Στον Α.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-9104645906152037759?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-84191557422630107822009-10-03T14:56:00.000-07:002009-10-20T14:39:35.703-07:00<div style="text-align: center; font-family: webdings;">Θυμάμαι κάτι Πέμπτες που και που.<br />ο αέρας να μην εχει τίποτα το διαφορετικο<br />τα κτήρια σωστά βαλμένα στη θέση τους.<br />Οι ώρες να παιρνούν με τον ίδιο ρυθμό και την ίδια διάθεση.<br />Τα δρομολόγια τρενων και λεωφορείων-όλα καλά.<br />Χωρίς καθυστερήσεις.<br />Θυμάμαι κάτι Πέμπτες που και που.<br />Δεν φορούσες τα καλά σου.Δε σου άρεσαν εσένα αυτά.<br />"Κύριος σοβαρός με μηχανή σωστή"<br />Έτσι μου λεγες και μ'αρεσε.<br />Καφές γαλλικος.Σκέτος.<br />Ακόμα ακούω το κουταλάκι που ανακάτευες.<br />Όμορφος ήχος.Με τον δικό σου ρυθμό.<br />Για αυτό και αν με δεις καμιά φορά έξω,<br />πάντα ανακατεύω των άλλων τους καφέδες.<br />Μήπως και υπάρξεις λίγο στη παρέα.<br />Να σε γνωρίσω σε φίλους και γνωστούς.<br />Να καμαρώσω που σε ξέρω.<br />Να καμαρώσω που σε σκέφτομαι.<br />Γιατί ξέρεις..;Σε σκέφτομαι.<br />Και ας πίστευες πως ποτέ δε σε προσέχω<br />Και ας πίστευες πως με πειράζει τι είσαι.<br />Γιατί ξέρεις..;Θυμάμαι κάτι Πέμπτες που και πού.<br />Επειδή πάντα πρόσεχα αυτό που είσαι..<br />Φιλί!<br /><br /> <span style="font-style: italic;">Στον Ν.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-8419155742263010782?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-87030663667121816512009-09-30T14:40:00.000-07:002009-10-20T14:40:22.151-07:00<div style="text-align: center; font-family: webdings;">Aν οι αλλαγές μοιάζουν σε ότι είχαμε,<br />Αν το σπίτι δεν θα φαίνεται άδειο στις αργές σου μέρες,<br />Αν ,μόνο, αν μπορούσες να καταλάβεις πως πονάει το να στριμώχνεις τους λυγμούς σου σε ενα μαξιλάρι,<br />τότε αλήθεια αλήθεια αλήθεια αλήθεια τίποτα δε θα με πείραζε και τίποτα δε θα με πειράζει..<br /><br /><br />Μα δεν..<br /><br /><br /><br />ΥΓ:Θα περιμένω άλλες μέρες..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-8703066366712181651?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-19088434303103366512009-09-13T18:39:00.000-07:002009-10-20T14:41:00.809-07:00<div style="text-align: center; font-family: webdings;">Δεν πέρασε πολύς καιρός.Κάτι μέρες και κάτι μήνες.Και ύστερα κάτι χρόνια.<br />Στην αρχή φρόντισα να είσαι ένα περαστικό όνομα στη ζωή μου.Μα ξέρεις δε γίνονται όλα έτσι όπως τα θέλουμε,και εγώ άρχισα να μαθαίνω απ'εξω το όνομα σου,και να του δίνω μάτια και στόμα,και να του δίνω φωνή να μου μιλήσει,και να του δίνω και κάτι από μένα-να με μάθει,να μη με φοβάται..<br /><br />Τα βράδια είναι δύσκολες ώρες..<br /><br />Δε κοιμάμαι εύκολα.Ανοιγοκλείνω το φως για να γεννηθούν σκιές να μη νιώθω μόνη και χτυπάω ρυθμικά τα δάχτυλα μου στο τοίχο για να κάνω μια κρυφή,μακρινή καντάδα στη νύχτα σου.<br /><br />Μέτρησα ως το άπειρο και ζήλεψα που τέλος δεν υπήρχε και τέλος δεν ερχόταν..<br /><br />Όμορφο πράγμα το άπειρο, δε βρίσκεις;<br /><br />Αν ποτέ θελήσεις να ψάξεις κάτι,πρώτα εκεί να κοιτάξεις..<br /><br />Τα βράδια είναι άτιμες ώρες σου ξαναλέω..<br /><br />Βρήκα ένα σπασμένο λουλούδι το πρωί και το πέταξα.<br /><br />Νιώθω τύψεις.Πολλές τύψεις.<br /><br />Άλλος στη θέση μου θα το μύριζε και με περίσσεια φροντίδα θα το τοποθετούσε στο ωραιότερο βάζο του σπιτιού του.<br /><br />Εγώ δεν έχω βάζα πια σπίτι μου.Δεν έχω χώρο για σπασμένα λουλούδια ούτε για μαραμένα πέταλα..<br /><br />Κάποτε τα βρισκα τόσο όμορφα όλα αυτά.Τόσο λευκά και αλάνθαστα.<br /><br />Άξιζε,πίστευα και η πιο ταλαιπωρημένη υπόσχεση να γατζώνεται από πάνω σου..<br /><br />Μα δεν έχει νόημα ξέρεις..Τίποτα δεν έχει νόημα αν δε τους δώσεις..<br /><br />Η ώρα λίγο μετά τις 5.<br /><br />Απ'εξω το σκουπιδιάρικο να μαζέψει τις βρώμικες ζωές μας..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1908843430310336651?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-85714910015194350842009-09-10T11:50:00.000-07:002009-10-20T14:41:26.312-07:00<div style="text-align: center; font-family: webdings;">Σαν να βρέχει είναι σήμερα.<br />Χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο.<br />Έτσι.<br /><br />Κάθομαι στο τζάμι και προσπαθώ να φανταστώ που θα έπεφταν οι στάλες.<br />Όμορφες που είναι..<br />Όμορφες που θα τανε..<br />Χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο.<br />Έτσι.<br /><br /><br />Λες και δεν υπάρχει κανείς σήμερα.<br />Λες και όλοι αποφάσισαν σήμερα να μην υπάρξουν.<br />Χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο.<br />Έτσι.<br /><br /><br />Πάντα πίστευα πως η γωνιά που χω ακουμπήσει τις ζωγραφιές σου<br />ήταν το ομορφότερο σημείο του δωματίου.<br />Χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο.<br />Έτσι.<br /><br /><br />Πάντα βάζω στο καφέ μου μια κουταλιά ζάχαρη και δύο καφέ.<br />Δε μου αρέσει.<br />Αλλά τον πίνω.Κάθε πρωί στις 10.<br /><br /><br />Ακούω ραδιόφωνο τα βράδια και περπατάω στη βεράντα.<br />Χωρίς κάποιο ιδιαιτερο λόγο.<br />Έτσι και άλλιως δε φτάνω πουθενά.<br />Ποτέ δε φτάνω πουθένα.<br />Έτσι.<br /><br /><br />Και όταν ακούμπησα το πρόσωπο μου στο τζάμι, έβρεξε.<br />Λες και κάποιος κατάλαβε.<br /><br /><br />Δε βρέχει όσο συχνά θα θελα στα μέρη μας.<br /><br />Σε όλα τα τζάμια κολλήμενα τα πρόσωπα..<br /><br />Χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο.<br /><br />Περιμένοντας μια βροχή και κρατώντας πάντα μια καινούρια ομπρέλα..<br /><br />Έτσι περνάμε εμείς τα βράδια μας..<br /><br />Πάντα περιμένοντας..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-8571491001519435084?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-55366608738630760422009-09-08T13:49:00.000-07:002009-10-20T14:42:45.006-07:00<div style="text-align: center; font-family: webdings;">Mπορώ πάντα να γίνομαι η καλή σου η καρφίτσα στο μέρος της καρδιάς σου,<br />μπορώ πάντα να γυρνάω σα δισκάκι της παλιάς σου εφηβείας,<br />μα δε μπορώ άλλο πια να μου δανείζουν τ'όνειρα..<br /><br />Χάρισε μου κάτι να πιαστώ και όχι τις λέξεις<br /><br />Ξέμεινα σε γράμματα και τρόμαξα να σε γνωρίσω..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-5536660873863076042?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-38499851088149801042009-09-04T14:14:00.000-07:002009-10-20T14:43:27.809-07:00<div style="text-align: center; font-family: webdings;">Περιμένω να αλλάξει κάτι<br />Να μπει χειμώνας.<br />Να κρυώσουν οι σχέσεις<br />Να μπει χειμώνας.<br />Να ξεχάσουμε το καλοκαίρι<br />Να μπει χειμώνας.<br />Να σταματήσουμε να φαινόμαστε.<br />Μόνο να είμαστε<br /><br />Περιμένω να αλλάξει κάτι..<br /><br />Μέχρι το κάποτε<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Μέχρι το τότε που θα σταματήσουν οι άνθρωποι να τυχαίνουν ο ένας στον άλλον..</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-3849985108814980104?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-2961882663849904862009-08-28T12:53:00.000-07:002009-10-20T14:43:53.413-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hocKrmgcKqA/Sn8WAGzBAYI/AAAAAAAAABk/xIDMKiQY8E8/s320/field_of_shadows_by_utopic_man.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hocKrmgcKqA/Sn8WAGzBAYI/AAAAAAAAABk/xIDMKiQY8E8/s320/field_of_shadows_by_utopic_man.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-family: webdings;">Στα χάρτινα φεγγάρια,εμείς δίνουμε τα ονόματα μας.<br />Κρεμασμένοι από το ταβάνι να βλέπουμε το κόσμο.<br />Και ύστερα,το βράδυ να χαχανίζουμε μονότονα που μας πέρασαν για αληθινούς.<br />Και ύστερα,το βράδυ να χαχανίζουμε μονότονα που μας ζήλεψαν οι ερωτευμένοι.<br /><br />Μέχρι να σπάσει ο σπάγκος και να ευχηθούν στον θάνατο μας.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-296188266384990486?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-292292032147790082009-08-22T15:26:00.000-07:002009-10-20T14:44:22.050-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img.vpimg.net/1948914.large.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://img.vpimg.net/1948914.large.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center; font-family: webdings;">Κάψτε τα σπίτια και τα υπάρχοντα μας.<br />Κάψτε τα δωμάτια των παιδιών όλων των τόπων.<br />Βγάλτε με μανία τις αφίσες από το τοίχο και ξεσκίστε τα τετράδια που κρύβουν κάτω από το κρεββάτι.<br />Κάψτε το σπίτι του παππού και της γιαγιάς.<br />Και μαζί και τα παραμύθια που μας λένε.<br />Κάψτε κήπους και αυλές να μη παίζουμε.<br />Κάψτε τις αλάνες να μη τρέχουμε.<br />Και ύστερα γεμίστε τους ουρανούς καπνούς να μη πετάμε.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-29229203214779008?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-10559743382673394932009-08-17T14:38:00.000-07:002009-10-20T14:44:59.978-07:00<div style="text-align: center; font-family: webdings;">Αν το παιδί διανύσει με ποδήλατο,<br />μια απόσταση από δω ως εκεί<br />θα φτάσει 5 η ώρα χαραμάτων.<br /><br />Αν το παιδί διανύσει με ποδήλατο,<br />μια απόσταση από δω ως εκεί,<br />και φτάσει 5 η ώρα χαραμάτων<br />θα με δει να σε έχω αγκαλιά.<br /><br /><br />Θα με δει να σε έχω αγκαλιά σε μια από τις στιγμές που τα χω όλα.<br /><br />Και ύστερα δεν είχα τίποτα.Έτσι.Επειδή <span style="font-weight: bold;">"ο καιρός είναι ο κακοήθης όγκος της στιγμής*"</span><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">*Από το Ενός Λεπτού Μαζί της Κικής Δημουλά</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1055974338267339493?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-27826804321560568582009-08-17T07:56:00.000-07:002009-10-20T14:45:35.849-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-family: webdings;">Όχι,όχι δεν παρακολουθείτε δείγμα εξαίσιου υποκριτικού ταλέντου.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Μα μη κυρία μου,μη χειροκράτε.Μην υποκλίνεστε στην ερμηνεία μου.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Δεν είναι μέρος μιας παρωδίας.Μια άλλη εγώ είμαι.Ένα κομμάτι που ξεχνιέται.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Μα σας λέω δε θέλω βραβεία και συγχαρίκια.Δεν άλλαξα για σας.Δεν άλλαξα για κανέναν.</span><br /><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Δε φταίνε οι πράσινες νεράιδες που στριμώχτηκαν στα σπλάχνα μας.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Αλλά εσύ και εσύ.Γράμματα μαζεμένα δίπλα μου.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Α και Θ,Γ και Β,και ύστερα πάλι Γ.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Με σένα θα είμαι η ευγενική και η ήρεμη,με σένα λες και γίνομαι γυναίκα και ύστερα πάλι παιδάκι.</span><br /><span style="font-family: webdings;">Γράμματα μαζεμένα δίπλα μου.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Και σας ξαναλέω κυρία μου μη χειροκτροτάτε.Εγώ είμαι.Μη πληρώνετε για μένα.Μη πληρώνετε για κανέναν.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Όλοι κάπου κάπου μοιάζουμε.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Εξαρτάται τι γράμμα θα χουμε δίπλα μας.</span><br /><br /><span style="font-family: webdings;">Εξαρτάται ποιόν θυμόμαστε και για ποιόν μελαγχολούμε.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-2782680432156056858?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-58211430665865773472009-08-09T05:04:00.000-07:002009-08-09T05:21:57.049-07:00Το ασανσερ πάντα σταματούσε στο πρώτο όροφο για μια βιαστική καλησπέρα και μια πρόχειρη αγκαλιά.Ο μακρύς διάδρομος από τον Ιούνιο του 2006 δε μου φαινόταν ίδιος.Δε με ενέπνε ούτε καν αυτή την ασήμαντη βιαστική καλησπέρα.Ήταν που είχε ποτίσει τους τοίχους μια απώλεια.<br />Τον Μάη του 2008 άδειασε αναπάντεχα ένα ακόμη διαμέρισμα.Το δεύτερο από τα τρία.<br />Μπήκαν ταινίες προστατευτικές,σύρτες,κλειδιά και νέα πόμολα.<br /><br />Τον Αύγουστου του 2009 αρχίζει μια αντίστροφη μέτρηση για το άδειασμα του τρίτου διαμερίσματος του πρώτου ορόφου.Μέσα σε τέσσερα χρόνια ένα ένα τα φωτάκια της πολυκατοικίας σβήνουν.Και δεν είναι πως κάποιος έσβησε το πορτατίφ του να πέσει για ύπνο,δεν είναι μια ξαφνική διακοπή ρεύματος.<br /><br />Για πρώτη φορά στη ζωή θα τραβήξω την προστευτική ταινία του πρώτου ορόφου λίγο πιο κει.Θα κλειδώσω δυο και τρεις φορές τη πόρτα για να νιώθεις ασφάλεια,και η καλησπέρα που σου λεγα ξαφνικά,θα μοιάζει αξεπέραστη πολυτέλεια στο μακρύ διάδρομο.<br /><br />Η πόρτα του ασανσέρ θα κλείσει με δύναμη καθώς θα πατάμε το κουμπί του ισογείου μετρώντας τις αγκαλιές που κεράστηκες..<br /><br />Και ακόμα και αν τώρα μεγάλωσα,επέτρεψε μου να ξανακάτσω οκλαδόν στο πράσινο χαλί και να σου χαρίσω ένα τελευταίο κοινό μας λεπτό:<br /><br /><span style="font-style:italic;">"Σήμερα τα φώτα κάρκαλε η κότα και ο πέτος της φωνάζει αυτή δε πολογιέται,της δίνει ένα πυθάρι,τη παίρνει στο ποδάρι,οι οι πόδι μου και το καλαπόδι"</span><br /><br /><br />Αντίο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-5821143066586577347?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-30498986115227953772009-07-12T17:22:00.000-07:002009-07-12T17:39:08.006-07:00Έχει περάσει καιρός από τότε που βλέπαμε προοπτικές που δεν υπήρχαν.<br />Έχει περάσει καιρός από τότε που λέγαμε παραμύθια για τη ζωή μας.<br />Και ύστερα δεν τα θυμόμασταν γιατί ήταν όμορφα,τόσο όμορφα.<br />Γιατί μας μάθανε τα όμορφα,τα τόσο όμορφα να μη τα θυμόμαστε.<br /><br />Έχει περάσει καιρός από τότε και δε σε θυμάμαι.<br />Τα μάτια σου ήτανε πράσινα,σίγουρα πράσινα.<br />Μα έχει περάσει καιρός σου λέω και δε σε θυμάμαι.<br />Είχες όμορφα χείλια που δε μιλούσαν πολύ.<br /><br />Τα δάχτυλα σου ήταν μακρυά και έδειχναν πάντα αυτά που δεν καταλάβαινα.<br />Έχει περάσει καιρός από τότε και δεν θυμάμαι.<br />Ξέχασα πως είναι να ζεις για αυτά που δεν αξίζουν.<br /><br />"Γιατί να μιλάνε και να μη γράφουν;<br />Γιατί να πιστεύουν μονότονα;<br />Γιατί να φωτογραφίζουν και να μην ζωγραφίζουν;<br />Γιατί να γελάνε συνέχεια;"<br /><br />Αυτά ονειρευόμασταν τη μέρα που συναντηθήκαμε.<br /><br />Και ύστερα πέρασε καιρός και δε θυμάμαι.<br /><br />Δε θυμάμαι πως είναι να αγαπάς λέξεις.Τέτοιες λέξεις.<br />Δε θυμάμαι πως είναι να κλαίς για λέξεις.Τέτοιες λέξεις.<br /><br />Και ύστερα πέρασε καιρός και δε θυμάμαι πότε.<br /><br />Δε θυμάμαι πότε ξανασυναντηθήκαμε.<br /><br />Πρέπει να πέρασε καιρός..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-3049898611522795377?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-2336041529483699622009-07-02T11:53:00.000-07:002009-07-02T12:13:03.392-07:00Δε μας μιλάει κανείς πια γιατί χαθήκαμε.<br />Δε μας σκεφτέται κανείς πια γιατί χαθήκαμε.<br /><br />Και να φανταστείς πως αν πας ευθεία και στρίψεις μια-δυο φορές,θα μαστε κει.<br />Αλλά μάλλον δε πας ευθεία ούτε στρίβεις μια-δυο φορές γιατί χαθήκαμε.<br /><br />Φταίμε και εμείς,φταίτε και σεις αλλά ξέρεις τελικά δεν έχει σημασία γιατί να..είπαμε,μας είπαν και το πιστέψαμε πως χαθήκαμε.<br /><br />Εμείς και εσείς δεν είμαστε απλά άνθρωποι και άτομα.Δεν είμαστε καν υπάρξεις και σαχλές σκιές με σίγουρες κινήσεις.<br /><br />Εμείς και εσείς κρύβουμε μέσα τα πάντα μα δε το σκεφτόμαστε συχνά-όχι λόγω μετριοφροσύνης μα αφέλειας- και έτσι χανόμαστε.<br /><br />Γιατί εμείς μπορούμε να βρούμε πολλά σε εσάς και εσείς να ξοδέψετε λαίμαργα το είναι μας.<br /><br />Μα εμείς σεβόμαστε πρώτα εμάς και εσείς μας είστε περιττοί τόσο που σας αφήνουμε να χαθείτε.<br /><br />Μα και εσείς μας θεωρείτε βάρη παράτερα και μας ξεχνάτε σε γωνιές που χτίσαμε παρέα.<br /><br />Οι αλλαγές τελικά μας ,συμβουλέψατε, φροντίζουν τους ανθρώπους τους.<br /><br />Και αν για να μας φροντίσουν πρέπει εσείς να χαθείτε...τότε ναι, ας χαθείτε.<br /><br />Υ.Γ:Παραλογισμοί της 2ας Ιουλίου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-233604152948369962?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-31280102352688224562009-07-01T15:59:00.001-07:002009-07-01T16:17:38.613-07:00Επέλεξα να μην αφήσω τίποτα πίσω μου.Θα πάω εκεί και εκεί για να δείξω τις άλλες πτυχές του εαυτού μου,θα σταθώ μπροστά σε αυτό και αυτό και θα δείξω πως υπήρξαν,υπήρχαν και θα υπάρχουν και άλλα.Κάθε νέο όνομα που θα μου χαρίζουν,θα μου θυμίζει ένα παλιό-μα ξέρεις δε νομίζω να μπερδέψω τα γράμματα.Το α και το β μιας παιδικής ηλικίας με σύμφωνα ατελείωτων γέλιων και φωνήεντα φοιτητικής διάθεσης συνυπάρχουν μα δεν ταυτίζονται.<br /><br />Και αν δε σε δω να μεγαλώνεις,θα σε δω μεγάλο να διηγήσαι τι πέρασες,με το ίδιο όνομα που σου ανήκει.Ίσως αλλάξεις-μα φυσικά θα αλλάξεις,μα ξέρεις το όνομα αυτό ανήκει και σε όσους το χρησιμοποιούν με αγάπη και όσο-για πόσο δε ξέρω- μου ανήκει δε θα το αφήσω να ξεφύγει από μέσα μου.<br /><br />Και αν δε δω τις πλατείες να γίνονται σπίτια και τα δέντρα να κόβονται δε πειράζει..Δε πειράζει γιατί η αίσθηση της ευτυχίας πάνω στη χαλασμένη τραμπάλα δε ξεχνιέται και δε θα ξεχαστεί.Δε πειράζει γιατί θα υπάρξουν άλλες τραμπάλες που θα μου τη θυμίσουν.Θα υπάρξουν και άλλες τραμπάλες που θα γίνουν και αυτές μνήμες και θα περιμένουν νέες πλατείες και νέα στέκια για να ξεσηκωθούν..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-3128010235268822456?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-81156049938552625002009-06-15T14:18:00.000-07:002009-06-15T14:21:18.847-07:00Δεν υπήρξα ποτέ καλοί στους αποχαιρετισμούς.Ίσως επειδή ποτέ δεν έπαιρνα σοβαρά τους άλλους,ίσως επειδή ποτέ δεν δενόμουν,ίσως μεγάλωσα..ποιός ξέρει;Μα είναι τόσο μεγάλη η ζήλεια μου..Που εκεί που εγώ για χρόνια καθόμουν,βαριόμουν,αγωνιούσα,γελούσα,τώρα κάποιος άλλος,σα να παίρνει θρασύτατα τη θέση μου,αρχίζει και γελάει και κλαίει και βαριέται και αγωνιά..Είναι που δε θέλω να σβηστούν τα στιχάκια απ'το θρανίο μου,είναι που και αυτός ο άτιμος πίνακας έχει χαραγμένο το όνομα μου..Είναι και μια οικογένεια που θα χάσω,ένα δεύτερο σπίτι.Είναι που εγώ σε κάθε γωνιά του κτιρίου βλέπω τον εαυτό μου να μεγαλώνει και να ωριμάζει,να δυσανασχετεί και να ερωτεύεται..Και πως να ξεχάσω τη καλημέρα στις 7 το πρωί,τις κοπάνες την ώρα των μαθηματικών και τα φουσκωμένα μπαλόνια;Πως να ξεχάσω το σπασμένο από μας παγκάκι,τις γραμμένες πόρτες της τουαλέτας και την εικόνα της παναγίας που στοχεύαμε με χαρτάκια;Μα πες μου απλά πως να ξεχάσω το σημερινό φιλί που μου δωσες;Τα όσα μου χάρισες και τα όσα μου δίδαξες;Και εσύ;Που πάντα ήσουν πλάι μου και ποτέ δε ντράπηκες να μου πιάσεις το χέρι..Δε ξέρω γιατί σας χάνω..Δε ξέρω αν σας χάνω..Δε μπορώ να φύγω.Δε θέλω να φύγω.Δεν είμαι έτοιμη να σταματήσω να βάζω νωρίς ξυπνητήρι,δεν είμαι έτοιμη να πάψω να μπαίνω στο κίτρινο λεωφορείο,δεν είμαι έτοιμη να μεγαλώσω γαμώτο..Θέλω να κάνω τις βλακείες μου με τα παιδιά που είδα να μεγαλώνουν μπροστά στα μάτια μου,να γελάω με αποτυχημένα αστεία,να τσακώνομαι με καθηγητές,να περιμένω το μάθημα μας για να σε ρωτήσω απορίες..Και αλήθεια έχω τόσα να σε ρωτήσω..Πες μου σε παρακαλώ.Στα αρχαία ή στα λατινικά υπάρχει τρόπος να πάψω να θυμάμαι;Ποιός μίλησε για πραγματική θλίψη;Ο Πλάτωνας ή ο Αριστοτέλης;Και τέλος..Λέει στο βιβλίο του καθηγητή πως αγκαλιάζεις ένα παιδί που νιώθει ότι χάνει τα πάντα;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-8115604993855262500?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-54144009026045881652009-06-14T06:28:00.000-07:002009-06-14T06:32:41.614-07:00Όλες του κόσμου οι Κυριακές<br />λάμπουν στο πρόσωπό σου...<br />Τι χρώματα, τι μουσικές<br />μες στο χαμογελό σου..<br /><br />Θα μου λείψεις πολύ..Πως γίνεται μετά από τόσα χρόνια,μόνο εσύ να μένεις;<br /><br />Σου υπόσχομαι πως δε πρόκειται να ξαναβρώ πιο όμορφο χαμόγελο από το δικό σου.<br /><br />Αντίο ομορφιά μου:):)<br /><br />Y.Γ:Και όποιος "κύριε" κατάλαβε,κατάλαβε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-5414400902604588165?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-34841664393957148442009-06-01T06:00:00.000-07:002009-06-01T06:02:41.900-07:00Μα ποια στιγμή να αξίζει να παγώσει<br />αν ποτέ δε γίνεις μέλος της;<br /><br />Θεατής των δικών σου αισθήσεων<br />και αμέτοχο κοινό της ευχαριστησης σου..<br /><br /><br /><br /><br />Y.Γ:Η συνέχεια.O χρόνος,μάθαμε εντέλει,ποτέ δε σταματά:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-3484166439395714844?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-31849966599860751902009-05-15T13:58:00.000-07:002009-05-15T14:08:19.352-07:00<div style="text-align: left;">Ξέρεις,τελικά με πειράζει να σε βλέπω δίπλα σε άλλους,με πειράζει να σε ακούω να γελάς με αστεία που δεν είναι δικά μου,να μιλάς με ανθρώπους που δε μου μοιάζουν.Με πειράζει όταν δε μιλάς για μένα,όταν δε θυμάσαι τον αριθμό μου απ'εξω..<br />Με πειράζει όταν πρέπει να μοιραστώ το βλέμμα σου και το άγγιγμα σου,τη στοργή σου και το ενδιαφέρον σου..<br />Με πειράζει που ίσως χρειαστεί να σε ξεχάσω,που ίσως να σε θυμάμαι για πάντα..<br />Δεν έχω να σου πω πολλά..Μόνο οτι μου προέκυψες βασανιστικά όμορφος και δεν αντέχω να σε χάσω..Δε στα λέω από έρωτα,ούτε καν από αγαπή..Είναι η άτιμη η αδυναμία που σου χω τόσα χρόνια και δε ξέρω πως να στην εκφράσω..Και τώρα είναι η στιγμή που θα δινα τα πάντα για μια αγκαλιά σου..Και όχι από αυτές τις πρόστυχες που όλοι σου ζητάνε με νόημα..Εγώ δε σε θέλω πουλημένο.Σε θέλω έτσι όπως είσαι..<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-3184996659986075190?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-52282161362924842432009-05-09T14:11:00.000-07:002009-05-09T14:13:35.078-07:00Δε ξέρω αν οι δικες μου καταφάσεις θα σε σώσουν..<br />Δε ξέρω καν αν θα είσαι εσύ,εσύ και εσύ..<br />Τα άσπρα δωμάτια ξέρεις πάντα με τρόμαζαν..<br />Η σαχλή μου ομιλία πάντα με πρόδιδε..<br />Και αλήθεια ακόμα δε ξέρω αν η δική μου κατάφαση θα σε σώσει..<br /><br />Όμως μου παν πως η καρδούλα σου θα χτυπήσει πιο γρήγορα..<br />Μου παν πως έξω απο το ασπρο δωμάτιο θα ακουστούν γέλια..<br />Μου παν πως οι σαχλές ομιλίες θα ναι απο χαρά και όχι απο φόβο<br /><br />Και η μαμα σου θα παει να αγορασει χτενες και χτενακια,<br />η γιαγια θα πλεκει πουλοβερ και οχι πια σκουφακια,<br />και το "περαστικά" θα το ξεχάσεις γιατί μου παν το σιχαθηκες..<br /><br />Αν υπάρξεις..Αν μετρησεις αναποδα..Αν με χαρα δεχθεις αυτο που θα σου δωσω<br />Δε θα με δεις και δε θα σε δω ποτε..<br />Δε θα μαθεις και δε θα μαθω..<br />Μα ξερεις..<br />Σκέφτηκα δειλα πως κατι θα μας ενωνει παντοτε<br /><br />Και θα ναι οι χτενες και τα χτενακια<br />τα πουλοβερ και τα παρατημενα σκουφακια<br />που θα μας κανουν να κλαιμε<br />νυχτες του Δεκεμβρη, του Γεναρη<br />και του καθε μηνα που θα αλληλοεξαρτομαστε..<br /><br /><br /><span style="font-size:78%;">Με πολύ πολύ εκτίμηση και σεβασμό </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-5228216136292484243?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-17420337147310775682009-04-30T14:08:00.000-07:002009-04-30T14:29:30.096-07:00<div style="text-align: center;">Πες μου αυτά που αγαπάς να τα θυμάμαι<br />όταν θα ζει με αναμνήσεις η καρδιά<br />να 'ρχεσαι πάντα μες στον ύπνο που κοιμάμαι<br />σαν πεταλούδα με φτερά μενεξεδιά<br /></div><br />Μου λείπουν τα καλοκαίρια μας..Δεν είχε σημασία που τα περνούσαμε..Ήμαστε μαζί.. Ο χώρος του καθενός είναι μέσα του άλλωστε..<br />Μου λείπουν οι βραδιές μας.Εκεί που ήξερα οτι είσαι για μένα.Και εγώ για σένα..<br />Μου λείπουν τα γέλια μας.Τα αστεία μας και αυτά τα δικά μας..<br /><br /><div style="text-align: center;">Πες μου αυτά που αγαπάς να τα φυλάξω<br />σ' ένα πηγάδι της ψυχής μου σκοτεινό<br />όταν θα σκύβω τη ζωή μου να κοιτάξω<br />να 'σαι φεγγάρι στου βυθού τον ουρανό<br /><br /><div style="text-align: left;">Θα μου λείψει το ξυπνητήρι στις 7 το πρωί..Και η γειτονική καλημέρα.<br />Θα μου λείψει το πράσινο χρώμα του θρανίου και ο πίνακας..<br />Θα μου λείψεις εσύ,εσύ και εσύ..<br /><br /><div style="text-align: center;">Πες μου αυτά που αγαπάς να τα φορέσω<br />πάνω στο στήθος μου σαν άγιο φυλαχτό<br />και με την πρώτη μαχαιριά να μην πονέσω<br />όταν με βρει η μοναξιά να φυλαχτώ<br /><br /><div style="text-align: left;">Δεν έχω φωτογραφίες..Ούτε παλιά χαρτιά..Τις κρατάω όμως τις στιγμές μας..Πόσα χρόνια..<br />13 μετράει το ημερολόγιο στο τοίχο..Μα ήταν τόσο λίγο..<br />Και εσύ μικρή μου που μου κλαιγες..Πόσο σε νιώθω τώρα..<br />Στο τοίχο είναι χαραγμένα 12 ονόματα..Δεν έχει σημασία πότε χαράχτηκαν..Ούτε ποιοί είναι..<br />Το γιατί όμως το συμφωνήσαμε ομόφωνα..Ίσως δεν υπήρξαμε φίλοι.Πάντα όμως ήμασταν 12.Και πάντα ο ένας για τον άλλον..<br />2009 και τέρμα..Έτσι λέει η καρέκλα μου..Από πάνω κάποιος προσπάθησε να το σβήσει..<br />Τέρμα;Πως τέρμα;Γιατί τέρμα;<br />Μεγάλωσα εκεί.Μεγάλωσα με σας.Και μετά τι;Ποιός ξέρει τι είναι μετά το τέρμα;Ποιός ξέρει που καταλήγει το τέρμα;<br /><br /><div style="text-align: center;">Μη μου μιλάς γι' αυτά που πρόκειται να γίνουν<br />όσα φοβάμαι και να διώξω πολεμώ<br />κι όσα μου πεις πως αγαπάς αυτά θα μείνουν<br />να τα θυμάμαι μ' έναν κόμπο στο λαιμό<br /><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: left;">17 είμαι.Και κάτι λίγα..Και δε ξέρω τι να κάνω και που να πάω.Δε ξέρω πως να φερθώ και ο δρόμος προς τα 18,τα 19,τα 20 μου φαίνεται χάος.Πουθενά δεν υπάρχουν οδηγίες χρήσης του εαυτού μου..Οι εγκυκλοπαίδεις και τα λεξικά δε λένε τίποτα..Με γέλασαν στο βιβλιοπωλείο..Εγώ τους ζήτησα βιβλίο για τη ζωή και κείνοι μου δωσαν μόνο τα ρέστα..<br /></div></div></div><br /><br /> Και όμως..Παρόλαυτα..<br />Βιάζομαι να κάνω την αρχή μου..Δε ξέρω ούτε το που ούτε το πως..Μα έχω ένα γιατί αυτή τη φορά..<br /><br /></div></div><br /><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1742033714731077568?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-58211009373547887862009-04-19T11:01:00.000-07:002009-04-19T11:20:38.310-07:00<span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;">Για να ξημερώσει σ' ένα δάσος<br />πρέπει πρώτα να βγει στον άμβωνα του κόσμου<br />ένα πουλί<br />και να ζητήσει τον άρτον τον επιούσιον,<br />δήθεν πως κελαϊδάει.<br /><br />Nα τρέξει ένα <i>αμήν</i> από δέντρο σε δέντρο,<br />ψίθυρος ανιδιοτελείας δήθεν.<br />Aπ' τις μεγάλες πέτρες<br />θ' ανέβει ένα λιβάνι <i>ήμαρτον</i>.<br />Aπό κει και πέρα ξεμυτίζει η λεπτομέρεια<br />κι η βεβαιότης πως αφήσαμε πίσω τη νύχτα.<br /><br />Λίγο σαν περισκόπια υψώνονται<br />οι άκρες των τηλεγραφόξυλων<br />μήπως πλέει μακριά καμιά είδηση,<br />βγάζει απ' τη θήκη του το αγκάθι ο πυράκανθος,<br />κι ένα καμπουριασμένο μονοπάτι<br />παραπατάει και γράφεται.<br />Aπό τους γύρω όγκους πέφτει η μάσκα<br />και ησυχάζεις: ξεκαθαρίζει<br />τι είναι Πεντέλη, τι Yμηττός<br />και τι απομένει μύτη φόβου.<br /><br />Tο χρώμα της ελιάς,<br />μουντό κι ολιγόλογο,<br />βλεφαρίζει στα φύλλα</span><span style="font-size:100%;"><br /></span><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;">κι είναι ευκαιρία μ' αυτό να προσδιορίσεις<br />μάτια ακαθορίστου χρώματος που λέμε.<br />Eπουσιώδης βέβαια εκκρεμότης<br />μα, που όσο να 'ναι, βασανίζει.<br />Έτσι και τα προσδιορίσεις,<br />μας έρχεται ολόκληρο το φως<br />κι αστενοχώρητο<br />σαν ένα <i>δεν βαριέσαι</i></span><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:100%;">. </span> <br /> Κική Δημουλά.. <br /><br /><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;"> </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-5821100937354788786?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-85249876442504679632009-04-19T06:08:00.000-07:002009-04-19T06:13:14.953-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0VBP1mY7WXA/SesjXrySQuI/AAAAAAAAAIU/DpLTxUI4Bxw/s1600-h/194888-dromos_025.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0VBP1mY7WXA/SesjXrySQuI/AAAAAAAAAIU/DpLTxUI4Bxw/s320/194888-dromos_025.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5326389874093343458" border="0" /></a><br />Ένα μονο πράγμα μπορεί να με κάνει ευτυχισμένη τις Αθηναικές νύχτες..<br />Μεγάλες ταχύτητες στην απέραντη μας λεωφόρο..<br />Με μουσική και ανοιχτά παράθυρα..<br />Και να που έχω μια πραγματικότητα δική μου, ολόδικη μου που αγαπώ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-8524987644250467963?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-18338792992824524702009-04-07T12:26:00.000-07:002009-04-07T12:42:06.706-07:00Και 1..2..3..<br />Δες δεξιά,κοίτα αριστερά,ψάξε,ψάξε,κάπου ανάμεσα Κυριακή και Δευτέρα θα παράπεσαν..<br />Το ράδιο κάνει παράσιτα,το ψάρι στο ενυδρίο αμφιβάλλω αν ζει,ένα μαύρο κορδόνι στο πάτωμα κοιτάει ανάσκελα το ταβάνι.<br />Λες ο καφές να κρύωσε;Μα γιατί;Δε πάνε παρά μέρες που κοντοστέκεται στο χαλασμένο ηχείο.<br />Μα δε με νοιάζει.Δεν έχω χρόνο να κλείσω το ραδιόφωνο,δεν έχω χρόνο να σώσω το ψάρι-ούτε καν να το πετάξω μέσα σε μίζερη ναυλον σακούλα-,δεν έχω χρόνο να δέσω κάπου το κορδόνι και το ηχείο το προτιμώ χαλασμένο.<br />Όσο για το καφέ;Καφές παραμένει.Με γάλα,ζάχαρη,νερό.Κρύος-ζεστός,φρέσκος-μπαγιάτικος,δε με νοίαζει,παρέλυσαν οι αισθήσεις μου και απλά επιθυμώ την ψευδαίσθηση της καφείνης.<br />Το μόνο που δε θέλω,το μόνο που τρέμω μη συμβεί είναι να μη τελειώσει το βιβλίο που διαβάζω..Δε θυμάμαι σε ποια σελίδα είμαι.Δεν έχει εξώφυλλο για να σας πω το τίτλο και τα περιεχόμενα συνίθιζα να τα χρωματίζω όταν ήμουνα παιδί και μου μεινε κουσούρι.<br />Έξω βρέχει,χιονίζει και ύστερα ήλιος μα το βιβλίο λεει πως είναι νύχτα και βιαστικά κλείνω τις κουρτίνες-μη και χάσω το νόημα.<br />Νομίζω χτυπάει το κουδούνι.Κάτσε να ακουσω..Ναι κουδούνι είναι.Μα τι θέλουν και με ενοχλούν πάλι.<br />Δεν ανοίγω.Θα πω ότι κοιμόμουν.Έτσι και αλλιώς διαφημιστικά θα ΄ναι.Δείγματα που θα σε πουν φίλο.<br />Δεν ανοίγω.Στο τρίτο χτύπημα,θα φύγουν και στη γειτόνισσα που κοιτάζει επίμονα θα πουν πως χάθηκα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1833879299282452470?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-67546296846595785722009-04-03T05:24:00.000-07:002009-04-03T05:45:10.028-07:00Προσπάθησα να γράψω ένα κείμενο για έναν υπέροχο άνθρωπο που γνώρισα<br />Μα μοιάζουν στενές οι λέξεις και δε θέλω ούτε καν έτσι να τον περιορίσω<br /> Πως να γράψεις άλλωστε για τη ζεστασιά των κινήσεων αν δεν υπερβείς τον εαυτό σου;<br /><div style="text-align: left;"> <br /><span style="font-size:78%;"><br /><span style="font-style: italic;">Μου μαθες πολλά.Ευχαριστώ<br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-6754629684659578572?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-50258425423362329922009-04-01T09:11:00.000-07:002009-04-01T09:14:22.377-07:00<div style="text-align: center;">''Θέλω να τρέξω, να πετάξω, να χαθώ<br />όμως φοβάμαι τι θα γίνει αν γυρίσω<br />Τον εαυτό μου να γελάσω προσπαθώ<br />μα κάπου μέσα μου βαθιά δεν θα τον πείσω<br /><br />Αυτά σκεφτότανε τα βράδια στη δουλειά<br />κι η γκρίζα αύρα της γινότανε πιο μαύρη<br />Φιλί μ' ένα ναι καλά ευχαριστώ<br />μα άλλο πράγμα την τρυπάει και τη χαλάει<br /><br />Είναι ωραία η θάλασσα γιατί κινείται πάντα<br />κι αν έχεις βρει πολλές στεριές καμία δεν σ' αράζει<br />δώσ' μου για φιλοδώρημα τραγούδι μέχρι πάντα<br />είναι ωραία η θάλασσα γιατί με σένα μοιάζει<br /><br />Άσε με άνθρωπε να κάνω ότι αισθάνομαι<br />βαρέθηκα για πράγματα σωστά να μου μιλάνε<br />Πες μου μονάχα τι ποτό γεμίζει το ποτήρι σου<br />κι αν θέλεις περισσότερο εδώ δε σε κερνάμε<br /><br />Δεν τελειώνει η ζωή σε μια άρνηση<br />κι αν έχεις άντρα την άρνηση ακολούθα<br />τι σε πειράζει αν σε δείχνουνε στο σπίτι σου<br />γιατί φόρεσες ανάποδα τα ρούχα.<br /><br />Είναι ωραία η θάλασσα γιατί κινείται πάντα<br />κι αν έχεις βρει πολλές στεριές καμία δεν σ' αράζει<br />δώσ' μου για φιλοδώρημα τραγούδι μέχρι πάντα<br />είναι ωραία η θάλασσα γιατί με σένα μοιάζει''<br /><br /><div style="text-align: left;"><br />Ένας κύκλος σύντομα θα κλείσει.Να βρω κουράγιο μόνο.<br />Αλλά...είμαστε καλά.Και θα τα καταφερουμε.<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-5025842542336232992?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-18173862445893476232009-03-31T12:51:00.000-07:002009-03-31T12:59:22.772-07:00Που να ΄σαι ρε γαμώτο πάλι σήμερα..Που να ΄σαι..<br /><br />Είναι μέρες τώρα που δε σε νιώθω.Δεν έχω και το κουράγιο να σε ψάξω..<br /><br />Κουράζομαι και είμαι μόλις 17.Γουστάρω τις ισσοροπίες,λατρεύω τις συνειδητοποιημένες ενέργειες μα πεθαίνω για τον αυθορμητισμό..Έστω και για αυτόν τον νεανικό..Τον προσωρινό..<br /><br />Πες μου που είσαι..Μα πως να μου πεις..Δε ξέρω αν μιλάς ή αν κομπιάζεις.Δε ξέρω αν λες αλήθειες ή ψέμματα..<br /><br />Τόσα σου συγχώρεσα και τόσα προσπέρασα..<br /><br />Μα σου πα.Είμαι μόλις 17 και κουράστηκα.<br /><br />Και αυτό αλήθεια δε ξέρω αν θα στο συγχωρήσω..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1817386244589347623?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-795961170921731442009-03-28T11:37:00.000-07:002009-03-28T12:21:15.419-07:00Είναι 8 και μισή περίπου.Σάββατο.Βράδυ.<br />Έχω γύρω μου 2-3 κεράκια,κάθομαι σε ένα χοντρό χαλί και μέσα στο σκοτάδι απολαμβάνω τη φωνή του Χαρούλη.<br />Είμαι ολομόναχη σε ολόκληρη τη πολυκατοικία,ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί δίπλα μου προσπαθεί να αποφασίσει αν θα πέσει ή όχι.<br />Θα πέσει.<br />Ας αλλάξω μεριά μη βλέπω το λεκέ.<br />Το τραγούδι άλλαξε..<br /><span style="font-style: italic;">"Δεν έχω να σου πω ωραία λόγια,έχουν όλα ειπωθεί χίλιες φορές.Ο κόσμος δεν αλλάζει με κουβέντες,δεν άλλαξε ποτέ με προσευχές"</span><br />Ωραία περνάμε τα δυό μας σήμερα.Εγώ και η σκία στο τόιχο.Προσπαθω να θυμηθώ πως κάνουν το κουνελάκι.Α ναι!<br />Τη πεταλούδα;Δε βγαίνει όμορφα..<br />Η γριά όμως πάει με το ρυθμό που εγώ θέλω..<br />Καλύτερα μου αρέσει έτσι..<br />Το playlist συνεχίζει<br /><span style="font-style: italic;">"Μάτια παραπονεμένα,μάτια που είσαστε για μένα,θάλασσες υπομονής"</span><br />Νιώθω τόσο μα τόσο παράξενα..<br />Νόμιζα οτι κάτι μου έλειπε.Λες;Μπορεί.Μα νιώθω το άγγιγμα όποιου θέλω.Μυρίζω το άρωμα όποιου θέλω.Ναι.Εδώ.Μόνη μου.<br /><span style="font-style: italic;">"Το όχι αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του ναι.."</span><br />Δε τρέφομαι με αναμνήσεις.Μαλλον όχι.Δε τρέφομαι αποκλειστικά με αναμνήσεις.Κάνω και σχέδια.Όχι όνειρα και υποθέσεις.Κουράστηκα.<br />Δεν είμαι στη καλύτερη μου φάση.Θέλω από κάπου μια σιγουριά.Μια λέξη με όλη την ειλικρίνια μιας ψυχούλας.Μια αγκαλιά με όλη τη θαλμπωρή μου μπορεί να κρύβει..<br />Κουράστηκα τα ίσως και τα μπορεί.Βαρέθηκα να μετράω αντίστροφα.<br /><span style="font-style: italic;">"Άσε με πάλι να ρωτώ..Ο χρόνος τι θα φέρει..Ο ήλιος και ο κεραυνός μου στήσανε καρτέρι"</span><br />Όχι οτι και αυτά δε χρειάζονται.Έχουν μια κάποια γοητεία.Σου τσακίζουν τόσο ηδονικά την ύπαρξη τα άτιμα..Όχι τώρα όμως..Δεν το αντέχω.<br /><span style="font-style: italic;">"Τώρα πετώ για της χαράς μου τη γιορτή..Φεγγάρια μου παλιά.."</span><br />Το κρασάκι δε χύθηκε.Δε μου κανε το χατίρι να νιώσω ενοχές για κάτι τόσο απλό,για κάτι τόσο παιδικό..<br /><span style="font-style: italic;">"Σου κρύβω την αλήθεια και αφήνω από τα στήθια μου να βγούν παραμύθια για κείνους που αγαπούν"</span><br />Κάνει κρύο σήμερα..Σε λίγο τα φώτα ανοίγουν..<br />Μπα..<br /><br />υγ:Κανείς,κανείς,κανείς δε ξέρει και δε πρόκειται να μάθει..Πόσο μα πόσο πολύ..<br /><br />Καληνύχτες διάσπαρτες σήμερα.Απόψε δε με νοιάζει.<br />θα αγκαλιάσω τη κουβέρτα μου σήμερα..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-79596117092173144?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-3651155896940660632009-03-28T01:15:00.000-07:002009-03-28T01:23:36.195-07:00Πόσο έχω εκτιμήσει εσένα και εσένα..<br />Που είσαι τελικά άνθρωπος εσύ και εσύ..<br />Που τελικά μ'αγαπάς αυθεντικά.Και εσύ και εσύ.<br /><br />Μου 'χες πει να μη συνεχίσω.Δε ξέρω γιατί το κανα.Δε μετανιώνω που το κανα.Αλλά ξέρω πως θα το μετανιώσω αν συνεχίσω.<br /><br />Διαλέγω λοιπόν εσένα και εσένα.Με λάθη,με ανασφάλειες,με ντροπές,με φιλότιμο.<br /><br /><div style="text-align: center; font-style: italic;">Συγγνώμη που απαξίωνα τις στιγμές μας.Με σένα και σένα είμαι όμορφα.<br /><br /><div style="text-align: left;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-365115589694066063?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-13271918327837152982009-03-21T14:57:00.000-07:002009-03-21T15:15:42.175-07:00Κουβέντες,διαφωνίες,γελάκια,συζητήσεις όλα βουτηγμένα στο αλκόολ,όλα ποτισμένα με νικοτίνη..<br />Συνήθειες βλέπεις της παρέας..<br />Χαμογελάκια,πονηρά βλέμματα,σκουντήμα κάτω από το τραπέζι.<br />Κεράσματα,πλακίτσες,σχόλια.<br /><br />Πόσο όμορφο μπορεί να είναι ένα άγγιγμα.Πόσα πράγματα να σου προσφέρει ένα βλέμμα.<br />Πόση ηδονή να σου χαρίζει το γέλιο ή το κλάμμα.Η αμηχανία ή ένα αποτυχημένο αστείο.<br /><br />Άνθρωποι παντού,με την ίδια ή διαφορετική διάθεση.Με παρέα ή και μόνοι τους.<br /><br />Πόσο πολλοί είμαστε τελικά!<br /><br />Κοίταξε λίγο γύρω σου..Η ατμόσφαιρα που αιωρείται στο τραπέζι μας,υπάρχει παντού.Με μικρές ή μεγάλες παραλλαγές.<br /><br />Μα δεν είμαστε ίδιοι.<br /><br />Μοιάζει το γέλιο μας..Άκουσα πριν που πέταξες την ίδια ατάκα..Νομίζω μάλιστα πίνουμε και το ίδιο ποτό.<br /><br />Μα εσύ σκέφτεσαι την εξεταστική σου,η σερβιτόρα το καφέ που έχυσε,της μικρής δίπλα σου το κινητό δε χτυπά,εμένα μου λείπουν κάποιοι και έξω βρέχει,καποιανού η ομπρέλα χάλασε και ξέμεινε κάτω από ένα υπόστεγο.<br /><br />Μα κάπου κάπου ξεχνάς το μάθημα που δε πέρασες,η σερβιτόρα σκέφτεται πως ο καφές τελικά δε πέτυχε και τόσο,η μικρή δίπλα σου απέκτησε αξιοπρέπεια και το μπινελίκωσε το ρημάδι,εγώ χαζεύω απ΄το παράθυρο μα έξω βρέχει και ο τύπος με τη χαλασμένη ομπρέλα μπαίνει βιαστικά στο ταξί.<br /><br />Ο καθένας θα πληρώσει το καφέ του,το ποτό του και τη κερασμένη διάθεση του και θα γυρίσει σπίτι.Και ύστερα πάλι οι ομοιότητες και οι διαφορές μας θα τονίσουν πως όλοι ανήκουμε στον homo sapiens sapiens.Και ύστερα πάλι οι έννοιες μας θα τονίσουν πως οι μέρες τελειώνουν και αρχίζουν πάντα μοναχικά.<br /><br />Και να που κοντεύει 12 και εσύ κάνεις σκονάκια στο χέρι σου,η μικρή κλαίει γοερά για ένα τηλέφωνο που ποτέ δεν έγινε,εγώ μετράω μέρες και προβατάκια και ο τύπος βάζει σε μία σακούλα σκουπιδιών την ομπρέλα του..<br /><br />Και όλοι ξεχνάμε τις στιγμές που ζήσαμε,μακιγιάρουμε τις έννοιες μας με το χείριστο των καλλυντικών,σβήνουμε το φως και καληνυχτίζουμε μια μέρα απροσδιόριστη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1327191832783715298?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-12974437084461051002009-03-17T07:38:00.000-07:002009-03-17T07:49:34.171-07:00Ο Πιγκυρίγκης όταν βρέχει δε κλαίει.<br />Κοιμάται σε στενεμένα μανίκια πυτζαμών και τρώει μόνο μέλι.<br />Ο Πιγκυρίγκης δε με έχει δει ποτέ.Ο Πιγκυρίγκης μόνο περπατάει πάνω μου.<br />Δεν έχει ηλικία και δε θα πεθάνει ποτέ.<br />Τον Πιγκυρίγκη τον ζηλεύω πιο πολύ απ΄όλους γιατί σε θυμίζει..<br />Τον Πιγκυρίγκη τον αγαπάω πιο πολύ απ'όλους γιατί είναι πάντα μαζί σου..<br /><br /><br />Ο Πιγκυρίγκης θέλω να ζει σε ένα σύννεφο και να μοιράζει ευχές και νανουρίσματα..<br />Δεν έχει καλή φωνή και έτσι δε τραγουδάει σε τρίτους..<br /><br />Κάποτε του 'χα φτιάξει και έναν Μάρτη και νιώθω πως τον φοράει ακόμα..<br /><br />(Ο Πιγκυρίγκης σε έναν Τζεπέτο χαρισμένος..)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1297443708446105100?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-23807835391619996822009-03-15T14:02:00.000-07:002009-03-15T14:13:33.701-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_0VBP1mY7WXA/Sb1vaQLxpPI/AAAAAAAAAIM/BI7PRZbPEeQ/s1600-h/DSC04375.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_0VBP1mY7WXA/Sb1vaQLxpPI/AAAAAAAAAIM/BI7PRZbPEeQ/s320/DSC04375.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313525632178693362" border="0" /></a><br />Δεν είμαστε όλοι για όλα,δεν είμαστε όλοι προορισμένοι για τα ίδια πράγματα,δεν είμαστε όλοι διατεθιμένοι να παλέψουμε για κάτι,δεν είμαστε φτιαγμένοι για να νοιαζόμαστε το ίδιο.<br /><br />Ας κοιτάξουμε λοιπόν το συμφέρον μας,ας κοιτάξουμε τι μας βολεύει,ας δούμε τι λέει ο κοινός νους και ας αφήσουμε συναισθήματα,ιδεολογίες και τέτοιες σαχλαμάρες στην άκρη.<br /><br />Εξάλλου είπαμε.Δεν είμαστε φτιαγμένοι για να νοιαζόμαστε το ίδιο.<br /><br />Άκουσα πολλά γαμώτο σήμερα.<br /><br />Το πα και εγώ άλλωστε.<br /><br />Καληνύχτες μακρυά,πολύ μακρυά,εκεί που μας χωρίζουν σκέψεις και όχι χιλιόμετρα.<br /><br />(το λουλουδάκι αφιερωμένο στο λουλουδάκι μου)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-2380783539161999682?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-45300263156076866332009-03-15T00:02:00.000-07:002009-03-15T00:17:54.013-07:00"..Τον συνηθίσαμε δεν αντιπροσωπεύει τίποτα<br />σαν όλα τα πράγματα που έχετε συνηθίσει<br />και σας μιλώ γι' αυτόν γιατί δε βρίσκω τίποτα<br />που να μην το συνηθίσατε<br />προσκυνώ.."<br /><br /><span style="font-style: italic;">Γ. Σεφέρης</span><br /><br /><div style="text-align: center;">Μα αν κάποτε αντιπροσώπευε;Πως τα θυσιάζεις όλα σου τα πλάνα και τα όνειρα στο βωμό της συνήθειας;<br />Ξέρω γω..Μου χαν πει να κρατάω αναμνήσεις μόνο..<br />Δε θέλω να ξυπνήσω όμως μια μέρα και να χω μονάχα αναμνήσεις.Δε θέλω μόνο να θυμάμαι.Θέλω να χω και τις συνήθειες μου.Και τις ρουτίνες μου.<br />Δε θέλω να ισοπεδώνω τις καταστάσεις μου,να καταστρέφω τα πάντα για να μη τα συνηθίσω.Να φύγουν όταν έρθει η ώρα.Όταν με κουράσει η επανάληψη..Να χαθούν όταν θα καταπιαστώ με άλλα.Όταν τίποτα δε θα μένει μισοτελειωμένο.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-4530026315607686633?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-25784924146750449232009-03-08T08:44:00.000-07:002009-03-08T08:53:00.563-07:00<span class="forumtext"><p>Λοιπόν τις Κυριακές ξυπνώ αργά</p> <p>και πίνω τον καφέ μου μονάχος μου</p> <p>με τον ηλεκτρικό στον Πειραιά</p> <p>χαζεύω τα εκτός και τα εντός μου </p> <p>Κοιτάζω γύρω δεν με βλέπω πουθενά</p> <p>μεσ' το μυαλό μου όλα ένα μάτσο</p> <p>δεν ξέρω αν λυπάμαι ή αν χαίρομαι</p> <p>να σηκωθώ να φύγω η να κάτσω</p> <p> </p> <p>Διάφορα μούτρα βαποράκια ναυτικοί</p> <p>ποιοι να 'ναι οι κλέφτες και ποιοι οι πολισμάνοι</p> <p>ύστερα χώθηκα σε κάποιο σινεμά</p> <p>δίπλα μου κάθονταν πέντε-έξι Πακιστάνοι </p> <p> </p> <p>να, να... </p> <p> </p> <p>Σβήνουν τα φώτα και δεν είναι πια κανείς</p> <p>γυμνές γυναίκες αστράφτουν στην οθόνη</p> <p>κανείς δε νοιάζεται αν πεθαίνω η αν ζω</p> <p>το χέρι μου γλιστράει στο παντελόνι </p> <p>Κομμένη ανάσα αγωνιά μη σε δουν</p> <p>ούτε που ξέρω πως βρέθηκα εδώ πέρα</p> <p>με της βδομάδας το άθλιο πορνό</p> <p>η Κυριακή είναι η χειρότερη μου μέρα </p> <p> </p> <p>Στέκω στην πόρτα ψάχνω για κλειδί</p> <p>μεσ' το μυαλό μου όλα ένα μάτσο</p> <p>Τις Κυριακές από παιδί τις σιχαινόμουνα</p> <p>τραβάω την καρέκλα για να κάτσω</p><p><br /></p><p>Αφιερωμένο το τραγουδάκι στη Κυριακή μου αυτή,που δε μοιάζει καθόλου με τις άλλες και όμως παραμένει η χειρότερη μου μέρα..</p><p>Έχω από το πρωί μια πολύ περίεργη αίσθηση που με βαραίνει.Σαν να έχω τόσους να μου λείπουν και ταυτόχρονα κανέναν,σαν να μη πηγαίνουν όλα όπως πρέπει,όπως θα ΄θελα ή έστω όπως συνήθως πηγαίνουν..</p><p>Δεν έχω τίποτα να πω σε κανέναν,κανέναν να ευχαριστήσω για τίποτα και τίποτα που να αξίζει να γραφτεί σαν υστερόγραφο(ναι το υ και το γ με την τελεία ανάμεσα που δηλώνει κάτι αξισημείωτο..)<br /></p></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-2578492414675044923?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-64898614789468734872009-02-21T03:56:00.000-08:002009-02-21T04:08:39.774-08:00<div style="text-align: center;"><pre><span><span style="color:#000660;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);">Αχ η αγάπη που χάθηκε στη σκόνη</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);">αχ η ζωή που χάθηκε στη σκόνη</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);">Αχ το φεγγάρι που έσβησε</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);">τ' ασημένιο φεγγάρι</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);">η αγάπη που χάθηκε στη σκόνη</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);">Η μέρα μου έρημη κίτρινη μέρα</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);">χαρές που βουλιάξατε</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);">πνιγμένες χαρές μου</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);">Ζωή μου που καίγεσαι</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);">στον κίτρινο αέρα</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);">η αγάπη που χάθηκε στη σκόνη</span><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(51, 51, 51);">η ζωή που χάθηκε στη σκόνη</span><br /></span></span></pre><div style="text-align: left;">Στο καναπέ με κουβέρτα,ένα τσιγάρο και ένα ποτηράκι κρασί.Το ραδιόφωνο να παίζει με λίγα παράσιτα,όχι ενοχλητικά,και ο χαμηλός φωτισμός να αγγίζει σέπια καταστάσεις."Η μέρα μου έρημη κίτρινη μέρα"..Πήγε 3 η ώρα.<br />Γυρνάμε σε αγαπημένες καταστάσεις και πολύ χαίρομαι.<br /><br />Υ.Γ:Θα το βρω το θεματάκι μου..<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-6489861478946873487?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-16754602912518590042009-02-15T12:21:00.000-08:002009-02-15T12:26:05.294-08:00<div style="text-align: center;">Και ύστερα όταν βράδιασε,άδειασα τα παπούτσια μου απ'ολους τους δρόμους και έπεσα να κοιμηθώ,ενώ τα υγρά σιωπηλά χωράφια ταξίδευαν με τους τυφλοπόντικες..<br /><br />Τάσος Λειβαδίτης<br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic;">-Το τραγουδάκι αφιερωμένο γιατί σε θυμίζει από παλιά..</span></span>-<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1675460291251859004?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-60134399645291187862009-02-15T11:43:00.000-08:002009-02-15T11:51:58.585-08:00<div style="text-align: center;">Περιμένεις;<br /></div>Στο λεξικό γράφει πως περιμένω σημαίνει προσδοκώ..<br /><br /><div style="text-align: center;">Υπομένεις;<br /></div>Στο λεξικό γράφει πως υπομένω σημαίνει δε βιάζομαι,δεν δυσανασχετώ..<br /><br /><br /><div style="text-align: center;">Την στενεύουν τη διάθεση μου<br />οι λέξεις σας<br /><br /><br /><span style="font-style: italic;">-Ορίζουμε ένα όριο-</span><br /><span style="font-weight: bold;">(Μαθηματικά,Γ Λυκείου)</span><br /></div><br />Το άπειρο-συν ή πλήν καμία σημασία ποτέ δε μου γέννησε-είναι το διαλεγμένο μου.Απροσδιοριστία..<br />Στο 0 σχεδόν πάντα καταλήγεις.Είναι το διαλεχτό τους.<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">Συχνό αποτέλεσμα είναι το μηδέν</span><br /><span style="font-style: italic;">για τη διευκόλυνση</span><br /><span style="font-style: italic;">επίλυσης των</span><br /><span style="font-style: italic;">προβλημάτων</span><br /><span style="font-weight: bold;">(Μαθηματικά,Γ Λυκείου)</span><br /></div><div style="text-align: center;">Όντως<br /></div><br />Με μηδενίζεις,με μηδενίζω.Αποτέλεσμα ένα.Επίλυση διαφορετική...<br /><br /><div style="text-align: center;">...Στο διάολο τα βιβλία σας...<br /><br />Με νοιάζει τι γίνεται και πριν<br />το "συνεπάγεται"<br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;">Aφιερωμένο σε μια ψυχή που "πάντα θα είναι εδώ".Το σώμα μας είναι μόνο μια φθαρτή και σύντομη απόδειξη του οτι ζήσαμε."Πάντα θα ΄σαι εδώ"."Πάντα θα 'μαστε εδώ".Μέχρι να ξεχαστούμε.Μέχρι να τους κάνουμε να μας ξεχάσουν.Σ΄αγαπώ χωρίς λόγια πια.</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-6013439964529118786?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-28382807768843170242009-02-09T10:13:00.000-08:002009-02-09T10:23:33.969-08:00Πόσο μου 'χεις λείψει..Όχι υπερβολικά πολύ,μα σε σκέφτομαι...Ούτε ελάχιστα γιατί πάντα για σένα μιλάω..<br />Και τέτοια χαρά είχα από σένα να νιώσω..<br />Και ας ήσουν όνειρο,κάτι φταίει που ΄ρθες..<br /><br />υ.γ<br />9-2-09<br />Στο σχολείο μας μαθαν να βάζουμε ημερομηνία γιατί είχε κενό ο πίνακας.Τελικά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-2838280776884317024?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-26381350470102709982009-02-07T08:53:00.000-08:002009-02-07T09:06:31.468-08:00Εμένα που δε με νοιαζαν τόσο οι λέξεις.Εμένα που οι στιγμές μου δεν ήταν ασφυκτικά στολισμένες με λόγια.Εμένα που οι σιωπές μου μαρτυρούσαν, όχι αν αλλά πως σ'αγαπώ...<br />Και πόσο φοβάμαι μην είναι η συνήθεια που με κάνει κ'αλλάζω..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-2638135047010270998?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-75938438476578611432009-02-04T11:21:00.000-08:002009-02-04T11:43:36.891-08:00Έχω πολλά,άπειρα θέλω.Όνειρα,όνειρα,όνειρα.Θαυμάσια σενάρια,ουτοπικές καταστάσεις.Φαντασία,μεγάλη φαντασία.Κάποιες φορές προσαρμοσμένη στη πραγματικότητα μου,άλλες φορές έξω από τα όρια.Αμέτρητα "μακάρι" και άλλα τόσα "ελπίζω".Προσπάθεια,αποτυχίες,επιτυχίες.Μια να νιώθω "εκατομμύρια δρόμους μακρυά από την άνοιξη"* και την άλλη στιγμή να είμαι ένα βήμα μακρυά από την ολόδικια μου ζωή.<br />Θέλω σωστά πράγματα.Μα θέλω και μεγάλα λάθη.Πάντα πίστευα πως από κάτι καλό,ίσως βγει κάτι εξίσου καλό.Μα υπήρξα πεπεισμένη πως από κάτι κακό βγαίνει πάντα κάτι καλύτερο.<br />Δε τις φοβάμαι τόσο τις άσχημες καταστάσεις.Ούτε καν αυτές που δημιουργώ στις μικρές μελαγχολίες μου.Πιο συχνά-πρέπει να πω-είναι τα όμορφα αυτά που με τρομάζουν.Ίσως να μην είμαι άξια να τα ζήσω,ίσως να μην είμαι σε θέση να τα βιώσω.Και η πιθανή ανικανότητα του να μην ζήσεις το δημιούργημα,αν όχι της φαντασίας σου,αλλά της ψυχής σου,με ξεφτιλίζει.Δε πιστεύω απόλυτα στη τύχη.Και πόσο μάλλον στη μοίρα.Δε θέλω να πω "ετυχε" και δεν έζησα έτσι όπως ήθελα.Όχι δεν έτυχε.Έχουμε κατά ένα μεγάλο ποσοστό ευθύνη για την τροπή των πραγμάτων.<br />Κρίνουμε,επιλέγουμε.Μας κρίνουν και μας επιλέγουν.Οι κρίσεις μας και οι επιλογές μας συγκρούονται.Ένα ατελείωτο,φυσικό ντόμινο.Το κάθε κομμάτι με διαφορετικό σχήμα,μέγεθος και χρώμα.Αλλά όλα με την ίδια ακριβώς ιδιότητα.Επηρεάζουν και επηρεάζονται.<br /><br />*Στίχος από το βιβλίο του Θέμη Τασούλη "Μαθήματα Πρωτοβάθμιας Άνοιξης"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-7593843847657861143?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-42904867015411277392009-02-01T11:31:00.000-08:002009-02-01T11:33:30.251-08:00<div style="text-align: center; color: rgb(255, 255, 255);">Για σένα στις επιθυμίες μου<br />λόγος δεν γίνεται ποτέ.<br />Δεν σε προέβλεψαν ποτέ<br />τα όνειρά μου<br />Οι προαισθήσεις μου<br />ποτέ δεν σε συνάντησαν.<br />Ούτε η φαντασία μου.<br />Κι όμως μια ανεξακρίβωτη στιγμή<br />σ`εξακριβώνω μέσα μου<br />ένα έτοιμο κιόλας αίσθημα.<br /><span style="font-weight: bold;">Κική Δημουλά</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-4290486701541127739?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-62246106140007425582009-01-30T14:02:00.000-08:002009-01-30T14:08:35.199-08:00Μου πες πως δεν έχει νόημα να θλίβομαι,πως στα πάντα υπάρχει μια ομορφιά.Τη βλέπουμε μόνο όταν θέλουμε να τη δούμε,όταν έχουμε ανάγκη να τη δούμε.Μου πες πως τα πάντα μπορώ να τα φέρω στα μέτρα μου αρκεί να προσπαθήσω.Δε το πιστέυω.<br />Μα άσε με να σε ρωτήσω μόνο αυτό..Τι σημαίνει ομορφιά,τι σημαίνει θέλω,τι ανάγκη και προπάντων;;Τι σημαίνει προσπαθώ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-6224610614000742558?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-38337955812830754142009-01-25T00:55:00.000-08:002009-01-25T01:21:06.951-08:00θέλω να 'χω κάπου το σπιτάκι μου,να χουχουλιάζω τους χειμώνες μου μπροστά στο τζάκι,με ένα βιβλίο και ένα ωραίο ζεστό γαλλικό καφέ.Δε θα ΄χω ούτε τηλέφωνο,ούτε τηλεόραση.Μόνο ραδιόφωνο.Θα κάθομαι στη χνουδωτή μου φλοκάτη και θα αμπελοφιλοσοφώ για ώρες.Όταν θα βαρίεμαι,θα φεύγω,θα χάνομαι.Θα πηγαίνω Βερολίνο ή Ρώμη και το καλοκαίρι θα περνάω τουλάχιστον μία βδομάδα στη Κέρκυρα..Θα περπατάω για ώρες ατελείωτες στο κάστρο και στα πλακόστρωτα δρομάκια παρατηρώντας τους ανθρώπους.<br />Έπειτα θα μπαίνω στη θαλασσοψυχούλα μου και θα γυρνάω όλα τα νησιά.Όχι για πολύ.Για λίγο.Μέχρι να με κουράσει η επανάληψη του ονείρου μου.<br />Δε θέλω μεγάλες παρέες.Ούτε αμέτρητους γνωστούς.Θέλω 2-3 άτομα.Να τ'αγαπάω και να μ'αγαπάνε.Ο τηλεφωνικός μου κατάλογος δε θα 'χει 100 ονόματα αλλά ελάχιστα χαϊδευτικά.<br />Δε θα μένω μόνιμα στην Αθήνα.Ίσως τη επισκέπτομαι μια φορά το μήνα για να μη με ξεχάσουν οι δικοί μου.Θα τους δείχνω φωτογραφίες από τα ταξίδια μου και εικόνες από τη ζωή μου και εκείνοι θα μου λένε πόσο τους λείπω.<br />Δε θα απαντάω και θα με νομίζουν αδιάφορη.Μετά όμως ο πατέρας μου πριν κοιμηθεί θα καταλάβει πως και η σκέψη δηλώνει αγάπη και θα μου το συγχωρέσει.<br />Κάποια στιγμή θα γυρνάω και στο χώρο μουΜερικές μέρες του μήνα θα με επισκέπτονται φίλοι από άλλες πόλεις.Θα στριμώχνομαι στην αγκαλιά τους μέχρι να φύγουν.Και μετά δε θα μου λείπουν..<br /><br />Υ.Γ:"Και δε θα μου λείπεις,γιατί θα 'ναι η ψυχή μου,το τραγούδι της ερήμου που θα σ'ακολουθεί.."Άρτα-Θεσσαλονίκη ή Πάτρα-Θεσσαλονίκη είναι πολλές ώρες.Και χρήμα.Αλλά το παλεύουμε έτσι δεν είπαμε;<br />Υ.Γ2:Έχουμε και το φοιτητικό που μας σώζει..<br />Υ.Γ3:ΟΑΕΔ-Καλλιθέα συμφέρει καλύτερα:P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-3833795581283075414?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-39783747795406175102009-01-22T06:55:00.000-08:002009-01-22T07:08:13.716-08:00"..να θυμάμαι συνθήματα που γυρνάνε στο χρόνο<br /> να θυμάμαι ποιήματα που με κάναν να λιώνω<br /> να θυμάμαι πως κάποτε όλα θα τα νικούσα<br /> να θυμάμαι πως κάποτε είχα πει πως θα ζούσα.."<br /><br /><span style="font-style: italic;">..στο μικρό καϊκακι που 'χε ανοιχτεί τα μεσάνυχτα και στο ράδιο που έπαιζε με παράσιτα,χαμηλά μια νύχτα του Αυγούστου..</span><br />..<span style="font-style: italic;">στον "μικρό" Αντρίκο που ξάπλωνε στο κουπί και αναρωτιόταν πόσες δεκαετίες βαστάει ο χαρακτηρισμός αυτός</span>..<br /><span style="font-style: italic;">..σε κάποιους που η βροχή αστεριών τους τρόμαζε γιατί τότε δεν είχαν ευχές..</span><br /><span style="font-style: italic;">..και σε αυτούς που αγκαλιάστηκαν στην άμμο-και όχι δεν έσμιξαν..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-3978374779540617510?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-39562437050842666572009-01-18T14:06:00.000-08:002009-01-18T14:12:57.097-08:00<div style="text-align: center;">"Δε μου το πες"<br />"Στο λέω τώρα"<br />"Δεν είμαι πια εδώ"<br />"Μα μου λείπεις"<br />"Θα περάσει"<br /><br /><div style="text-align: left;">Υ.Γ:Ευχαριστώ<br /><br /><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic;">άτιμη ειρωνική διάθεση που μ'αγγίζεις στις μοναξιές μου.</span></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-3956243705084266657?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-89202644956726223812009-01-18T00:59:00.000-08:002009-01-18T01:12:21.643-08:00<div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;"></span><span style="font-style: italic;font-family:Verdana;font-size:85%;" >Γιατί δεν είναι κοριτσάκι</span><br /><span style="font-style: italic;font-family:Verdana;font-size:85%;" > να μάθεις μόνο εκείνο που είσαι,</span><br /><span style="font-style: italic;font-family:Verdana;font-size:85%;" > εκείνο που έχεις γίνει,</span><br /><span style="font-style: italic;font-family:Verdana;font-size:85%;" > είναι να γίνεις</span><br /><span style="font-style: italic;font-family:Verdana;font-size:85%;" > ό,τι ζητάει</span><br /><span style="font-style: italic;font-family:Verdana;font-size:85%;" > η ευτυχία του κόσμου.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Γ.Ρίτσος</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-8920264495672622381?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-12253992066501540632009-01-15T07:00:00.000-08:002009-01-15T07:03:55.474-08:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_0VBP1mY7WXA/SW9QJQQIe7I/AAAAAAAAAH4/fBu8EytKRi0/s1600-h/DSC00633.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_0VBP1mY7WXA/SW9QJQQIe7I/AAAAAAAAAH4/fBu8EytKRi0/s320/DSC00633.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291536207095298994" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;">Θέλω..<br /> ..μια μαργαρίτα,ένα μικρό ποτηράκι κονιάκ..<br /><br /> <span style="font-style: italic;">-αλλάζουμε-</span><br /><br /> ..και ένα βράδυ δικό μου..<br /><br /><div style="text-align: left;">Υ.Γ:Η φώτο αφιερωμένη στην Αυγουστίνα:)<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1225399206650154063?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-43002308210936509552009-01-11T14:17:00.000-08:002009-01-11T14:22:01.711-08:00Όταν βρίσκεις λόγους να θυμάσαι αυτά που έζησες.Όταν πάντα βρίσκεις λόγους να ζήσεις και άλλα..Σημαίνει πως είσαι ακόμα ζωντανός.Πως ακόμα νοιάζεσαι,επιθυμείς και λαχταράς.Ναι είμαι.Δεν έχω ζήσει το μέγιστο το συναισθημάτων και ούτε ξέρω πως είναι για να το απαιτήσω.Υπάρχει όμως διάθεση.Και σου ξαναλέω ότι ναι είμαι..<br /><br />Υ.Γ:<span style="font-style: italic;">Με ρώτησες,το σκέφτηκα και και σου απάντησα..</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-4300230821093650955?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-62635038849471541982009-01-08T05:00:00.000-08:002009-01-08T05:16:46.035-08:00Ας θαυμάσουμε όλοι το μέλλον του κόσμου.Τους νέους που απαλλαγμενοί από προκαταλήψεις,εξοπλισμένοι με φρέσκιες ιδέες και διάθεση είναι έτοιμοι να κάνουν τη διαφορά..<br /><br /><span style="font-style: italic;">Δεύτερη ώρα.Βιολογία Κατεύθυνσης.Διάλογος μεταξύ μαθητών και καθηγητή.<br /></span><span style="font-weight: bold;">-O βαθμός θα εξαρτηθεί και από τη συμπεριφορά σας.</span><br /><span style="font-weight: bold;">-Μα πάτε καλά;Ο βαθμός μετράει..</span><br /><span style="font-weight: bold;">-Ναι κύριε.Δε μπαίνεις με τη συμπεριφορά στο πανεπιστήμιο</span><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">.<br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><br /><br /></span></span></span></span>Και θα συμφωνήσω με την άποψη του Πιλαλί."Τα πανεπιστήμια φτιάχνουν ειδικότητες και όχι προσωπικότητες<span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">."<br /></span></span>Προτιμώ τη καλλιέργεια από τη γνώση.Προτιμώ το φιλότιμο παιδί παρά το καλό μαθητή.Ούτε τα μόρια,ούτε οι βαθμοί σε κάνουν άνθρωπο.<span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><br /><br /><br />Τέταρτη ώρα.Αγγλικά.Άποψη μαθητή(<span style="font-weight: bold;">σημαιοφόρου,πρώτου απουσιολόγου</span>).<br /></span></span><span style="font-weight: bold;">-Κανονικά έπρεπε να γίνει πορεία για τη προστασία των δικαιωμάτων του μπάτσου.(αναφερόμενος στον δολοφόνο του Αλέξη).</span><span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><br /></span></span><br /><br />Συμφωνώ!Και στο χειρότερο καθίκι δεν αξίζει για δικηγόρος ο Κούγιας.<span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;"><br /><br /></span></span>Και εις ανώτερα καμάρια μου..Και έχουν τόση πλάκα η φωτογραφίες από τη παρέλαση<span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">..</span></span>Βλέμμα πατριώτη,κορμοστασιά περήφανου αγωνιστή.<span style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">.<br /></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-6263503884947154198?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-69216185105724875102009-01-07T13:44:00.000-08:002009-01-07T13:56:53.780-08:00Εισερχόμενο μήνυμα 1ο..<br />"Είμαι πλατεία.Σε περιμένω.."<br />Εξερχόμενο μήνυμα 1ο..<br /><span style="font-weight: bold;">Το μήνυμα δεν εστάλη</span><br /><br />Εισερχόμενο μήνυμα 2ο<br />"Που είσαι;Χάθηκες.."<br />Εξερχόμενο μήνυμα 2ο<br /><span style="font-weight: bold;">Το μήνυμα δεν εστάλη<br /><br /></span>Εισερχόμενο μήνυμα 3ο<br />"Καλή χρονιά!Ότι ποθείς!"<br />Εξερχόμενο μήνυμα 3ο<br /><span style="font-weight: bold;">Το μήνυμα δεν εστάλη<br /><br /></span>Εισερχόμενο μήνυμα 4ο<br />"Θα μου μιλήσεις επιτέλους;"<br />Εξερχόμενο μήνυμα 4ο<br />"Να σου πω τι;Πως σε βαρέθηκα;Πως σε σιχάθηκα;Εσένα και τόσους άλλους υποκριτές;Μου λείπεις.Όχι αλήθεια σου λέω.Αλλά τι να το κάνεις.Έφυγες και συ όπως τόσοι άλλοι."<br /><span style="font-weight: bold;">Το μήνυμα ποτέ δεν εστάλη</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-6921618510572487510?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-12611654943581163472009-01-06T04:14:00.000-08:002009-01-06T04:34:22.727-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_0VBP1mY7WXA/SWNPeclWHOI/AAAAAAAAAHw/jmJEJAxskKQ/s1600-h/113835-2517806-lg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 188px; height: 280px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_0VBP1mY7WXA/SWNPeclWHOI/AAAAAAAAAHw/jmJEJAxskKQ/s320/113835-2517806-lg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5288157771950595298" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(128, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(255, 255, 255);">"Πάει. Αυτό είταν.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Χάθηκε η ζωή μου φίλε</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">μέσα σε κίτρινους ανθρώπους</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">βρώμικα τζάμια</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">κι ανιστόρητους συμβιβασμούς.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">'Αρχισα να γέρνω</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">σαν εκείνη την ιτιούλα</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">που σούχα δείξει στη στροφή του δρόμου.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Και δεν είναι που θέλω να ζήσω.</span><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Είναι το γαμώτο που δεν έζησα".</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1261165494358116347?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-58835927165916358312009-01-04T04:15:00.000-08:002009-01-04T04:23:09.793-08:00<p><strong>Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει -ακούς;</strong></p> <p><strong>Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει -ακούς;</strong></p> <p><strong>Είμ' εγώ που φωνάζω κι είμ' εγώ που κλαίω, μ' ακούς</strong></p> <p><strong>Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, μ' ακούς!</strong></p><p><strong><span style="font-size:78%;"><span style="font-style: italic; font-weight: normal;">Από το Μονόγραμμα του Ο.Ελύτη.Ένα από τα αγαπημένα μου αποσπάσματα..</span></span><br /></strong></p><p><strong><br /></strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-5883592716591635831?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-176530697077251062009-01-02T17:20:00.000-08:002009-01-02T17:35:51.550-08:00Είναι που έχεις να μιλήσει με κάποιον ένα χρόνο,σε θυμάται ένα βράδυ και εκεί που τα λέτε αντιλαμβάνεσαι ότι όλοι και όλα προχωράνε και εσύ επιμένεις σε ανούσιες εγωισμούς,ξεχασμένα γαμώτο και σε τραγούδια με τσιτάτους τίτλους.<br /><span style="font-style: italic;">"Τι έχει αλλάξει;"</span><br /><span style="font-style: italic;"> "Τα πάντα"</span> <br /><span style="font-style: italic;">"Έχω να θυμάμαι κάτι;"</span><br /><span style="font-style: italic;">"Θυμάσαι;"</span><br /><span style="font-style: italic;">"Μπα.."</span><br /><span style="font-style: italic;">"Γιατί;"</span><br /><span style="font-style: italic;">"Ε,τότε δε πρόσεχα.."</span><br />Δε ξέρω πλέον για πόσα πράγματα έχω μετανιώσει.Έχασα το λογαριασμό.Και εκεί που τα λέγαμε σα δυό καλά φιλαράκια μου είπες πως καλά έκανα.Ρώτησα το αναθεματισμένο γιατί που δε σηκώνει αντίρρηση.Δεν απάντησες.Αναστέναξες μόνο.<br /><span style="font-style: italic;">"Τίποτα δεν έχουμε."</span><br /><span style="font-style: italic;">"Έχουμε ο ένας τον άλλον"</span><br />Υ.Γ:Σε χρειάστηκα και ήσουν εκεί.Μέτρησες πολύ σήμερα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-17653069707725106?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-34174044763655716992009-01-01T06:39:00.000-08:002009-01-01T06:45:58.966-08:00..Και..;<br />Πόσες φορές έχω μείνει να περιμένω αυτό το και,αυτή τη σύνδεση πραγμάτων που θα δώσει ένα νόημα,ένα νόημα που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες και τις επιθυμίες μου.<br />..Και..;<br />Ένα ανόυσιο ποστ έφτασε στο τέλος του..<br /><br />υ.γ:Πόσο έντονα το νιώθω το βιντεάκι που έφτιαξα πριν μέρες.Και ειδικά 2 φράσεις..Μόνο εσύ Αυγού μου το ξέρεις.Μόνο εσύ και χαίρομαι για αυτό.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-3417404476365571699?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-50197234049772699132008-12-29T15:34:00.000-08:002008-12-29T15:52:08.089-08:00Βαρέθηκα κάθε φορά που βγαίνω έξω να έρχονται καμιά δεκαριά τρελοί και να λένε τα δικά τους.<br />Βαρέθηκα να πληρώνω 8ο λεπτά για να πάω μέχρι το Ταύρο..<br />Βαρέθηκα να μου ζητάνε συνέχεια πρεζάκια 50 λεπτά για να πάρουν βενζίνη..<br />Βαρέθηκα τους αποπάνω που δε κάνουν τίποτα ούτε για τους τρελούς,ούτε για τα πρεζάκια,ούτε για τα 80 λεπτά..<br />Βαρέθηκα εμάς που ψηφίζουμε τους αποπάνω..<br />Βαρέθηκα εμάς που δεν ασκούμε πίεση με κανένα τρόπο..<br />Βαρέθηκα εμάς που όταν ασκούμε πίεση,την ασκούμε για τη πλάκα με το λάθος τρόπο..<br />Βαρέθηκα εμένα που βαρέθηκα όλους τους άλλους..<br />Βαρέθηκα εμένα που γράφω στο μπλόγκ και δε ξέρω πως να αντιδράσω..<br />Βαρέθηκα τη ζωντάνια της Αθήνας..<br />...και τη σιχαμένη τη μοναξιά της..<br />Βαρέθηκα να κάνω πως μιλάω στο κινητό στις υπόγειες διαβάσεις..<br />Βαρέθηκα να αλλάζω πεζοδρόμια..<br />Βαρέθηκα,βαρέθηκα,βαρέθηκα,βαρέθηκα,βαρέθηκα...Ακούει κανείς;;Βαρέθηκα λέμε.Ναι εγώ που υποστηρίζω οτί ο καθένας δικαιούται μια δεύτερη ευκαιρία.Ναι εγώ που πιστεύω πως κάθε άνθρωπος έχει την ιστορία του..Βαρέθηκα να με τρομάζουν οι ιστορίες τους..<br />Σεβαστές.Ούτε θα σε δείξω,ούτε θα σε κοροίδευσω.Μη το εκμεταλλεύσαι ρε πούστη όμως.<br />Πως νιώθεις χωρίς ενοχές τη καταπίεση όταν ο ίδιος την ασκείς;<br />Έλλειψη παιδείας.Μαζί σας.Συλλογική ευθύνη.Παρακλάδι της η ατομική.Φταίνε και φταίς.Έτσι πάει.Δε θα σε ενοχλήσω αν δε με ενοχλήσεις.Θα σε σεβαστώ αν με σεβαστείς.<br />Γιατί ρε γαμώτο δε γίνεται να βρεθεί μια κωλοισσοροπία;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-5019723404977269913?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-84425580335226039372008-12-27T13:08:00.000-08:002008-12-27T13:11:50.181-08:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/H8qCE0ajfj0&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/H8qCE0ajfj0&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br />Άγαμοι Θύται<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-8442558033522603937?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-18143481352901887032008-12-26T16:05:00.000-08:002008-12-26T16:17:38.846-08:00Τι έχω πάθει τελευταία και όλο θυμάμαι περασμένα ξεχασμένα κανείς δε ξέρει..<br />Είχα κάποτε έναν δάσκαλο και με έκανε κάφρο..<br />Είχα κάποτε ένα δάσκαλο που με μάθαινε να ανοίγω μπύρες με αναπτήρα..<br />Είχα κάποτε ένα δάσκαλο που μου έμαθε τι είνα το σεξ και τι ο έρωτας..<br />Είχα κάποτε ένα δάσκαλο που μου κούρδιζε τη κιθάρα και μου μάθαινε ανέκδοτα..<br />Είχα κάποτε ένα δάσκαλο που βίωσε τη πρώτη μου μαστούρα με φάρμακο..<br />Είχα κάποτε ένα δάσκαλο που μου μάθαινε αγγλικά..<br />Είχα κάποτε ένα δάσκαλο που αγαπούσα..<br />Είχα κάποτε ένα δάσκαλο που η απίστευτη καμενιά του με έκανε να τον σκέφτομαι συχνά..<br />Είχα κάποτε ένα δάσκαλο..μέχρι που έγινε εξώφυλλο σε περιοδικό και με παράτησε..<br />Δε σου κρατάω κακία γιατί ξέρω πως όσο χύμα και αν είσαι,πάντα με πρόσεχες."Πουλάκι μου" όπως συνίθιζες να με λες.<br />Περνάω συχνά από τη μουσική σκηνή που τραγουδάς μπας και σε πετύχω.Μόνο και σε δω ρε αληταρά.<br />Σε σκεφτόμαστε συχνά..Και εγώ και ο μπαγλαμάς το αδέλφι μου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-1814348135290188703?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-47459812216257654252008-12-25T12:38:00.000-08:002008-12-25T12:56:05.292-08:00Μα πόσα έχουμε ζήσει τελικά και όλα τα ξεχνάμε..Μικρές,μικρές,πολύ μικρές στιγμούλες που ξεφύτρωσαν από το πουθενά,άλλες που τις επιδιώξαμε,άλλες που τις περιμέναμε,άλλες που θέλαμε να αποφύγουμε..<br />Αν έπρεπε να επιλέξω ένα μικρό γεγόνος από τη ζωή μου για να περιγράψω,θα με θεωρούσα πολύ μίζερη.Πάνω σε διηγήσεις όμως,σε χαλαρές κουβεντούλες με φίλους ή και στο ξεφύλλισμα παλιών βιβλίων βλέπω ότι έχω άπειρες στιγμές,άπειρες εμπειρίες και βιώματα που με έχουν στιγματίσει.Χιλιάδες πρόσωπα,εκατομμύρια φράσεις,αμέτρητα συναισθήματα και τελικά μένει ένα απλό αχνό χαμόγελο στη θύμηση τους.<br />Σήμερα μου ήρθαν πολλά στο μυαλό..Η πρώτη φορά που σε είδα,η πρώτη φορά που άκουσα τη φωνή σου.Κρίμα να θυμόμαστε καλύτερα τις πρώτες φορές.Να μη κοιτάμε τι μας προσφέρει ο άλλος στο παρόν και στη συνέχεια στο μέλλον,αλλά αντίθετα να μένουμε σε μία φορά,στη πρώτη φορά.<br />Πάντως από σένα δε θυμάμαι μόνο τη πρώτη φορά.Ίσως ήταν σημαντική αλλά καθοριστική δεν ήταν.Χαίρομαι που έμεινες δίπλα μου.<br />Υ.Γ Στη μικρή μου..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-4745981221625765425?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-72611870734827324592008-12-23T09:01:00.000-08:002008-12-24T06:37:25.796-08:00<span style="font-weight: bold;">Εγώ, που λες, κάνω πως το’ χω πια ξεχάσει..</span> <span style="font-weight: bold;">Ψάχνομαι τώρα γι’ άλλη φάση</span> <span style="font-weight: bold;">...Εγώ, που λες</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Εγώ, που λες, λέω γιατρός πως είν’ ο χρόνος</span><br />κι ας βγάζω τα σκουπίδια μόνος<br />Εγώ, που λες<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Κάνω παρέα μ’ όσους έχω..</span> <span style="font-weight: bold;">Λέω για σένα και αντέχω</span>.. <span style="font-weight: bold;">Για να μη λες</span><span style="font-weight: bold;">..</span><span style="font-weight: bold;">Βγαίνω για βόλτα μες στα φώτα</span>.. <span style="font-weight: bold;">Κάτι να μοιάζει όπως πρώτα</span>.. <span style="font-weight: bold;">Εγώ, που λες...</span><br /><br />Εγώ, που λες, έτσι γι’ αστείο και για πλάκα<br />κάθομαι μέσα Κυριακές<br />Εγώ που λες<br /><br />Εγώ, που λες, τα πήρα όλα για αστείο<br /><span style="font-weight: bold;">κι έμαθα πως το λέν’ τ ‘ αντίο</span>.. <span style="font-weight: bold;">Εγώ, που λες</span><br /><br />Κάνω παρέα μ’ όσους έχω...<br />..........................................................................................................................................................................<br />Για να σου δείξω μικρή μου πως όταν βάζεις κάποιους ανθρώπους στη ζωή σου,δε μπορείς εύκολα να τους ξεχάσεις...<br />Γιατί ίσως να μη σου προσφέρουν οι ίδιοι κάτι θελημένα αλλά και μόνο ως οντότητες και ως υπάρξεις να σε γεμίζουν.<br />Τι τραγούδια,τι ποιήματα και τι κλάμματα.Σου φάνηκαν πολλά 3 χρόνια ε;Είχα γράψει κάποτε σε ένα λεύκωμα πως η αγάπη δε χάνεται ποτέ.Με αφιέρωση σε έναν ξεχασμένο-τώρα πια-Ν.Ξ.<br />Και θέλω πάλι να του κάνω μια αφιέρωση.Διαφορετική αυτή τη φορά.Η αγάπη χάνεται και μαζί της χάνεται και το μέρος του εαυτού που δώρισες.Ευτυχώς από μένα δε πήρες πολλά.Δε το επέτρεψαν οι συνθήκες.Και χαίρομαι.<br />Y.Γ Το τραγουδάκι το τραγουδούσα επί χρόνια..Και αυτό στο αφιέρωνα..όπως τόσα άλλα..Όπως τόσες άλλες στιγμές μου.Δε θα κλείσω λέγοντας σου να σαι καλά γιατί δε με ενδιαφέρει.Έχω να νοιαστώ για τόσα άλλα στο σήμερα μου,που εσύ περισσεύεις.Και ας στέλνεις χαιρετίσματα αραιά και που για να "μη ξεχαστούν οι συμπάθειες".Βλέπεις να μ΄άγγίζουν;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-7261187073482732459?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-8070017228402616812008-12-20T06:25:00.000-08:002008-12-20T09:18:20.561-08:00Κουλτούρα,από το λατινικό cultura,είναι η καλλιέργεια του πνεύματος και η παιδεία που έχει λάβει ο καθένας.Ως κουλτουριάρη λοιπόν αντιλαμβανόμαστε αυτόν που έχει μια σχετικά ζυμωμένη προσωπικότητα και ένα άλφα πνευματικό επίπεδο.Ο όρος χρησιμοποιείται και υποτιμητικά και χαρακτηρίζει τη σοβαροφάνεια και το δήθεν.<br />Ποιός όμως ορίζει τη σωστή και τη λάθος παιδεία,ποιός τη καλλιέργεια και την αδράνεια του πνεύματος.Όλοι.Ο καθένας από τη δική του διαφορετική οπτική γωνία.Σύμφωνα με τα γούστα και τους επηρεασμούς του.<br />Για μένα παιδεία,καλλιέργεια και μόρφωση σου προσφέρουν οι τέχνες.Η λογοτεχνία,η ποιήση και η μουσική.Τι είναι τέχνη;Βγαίνει από το ρήμα τίκτω που σημαίνει γεννώ και όπως κάθε δημιουργία βοηθά τον άνθρωπο να προβληματιστεί,να απαντήσει,να απορήσει και να θαυμάσει.<br />Και πάλι όμως το πως ορίζει ο καθένας τη τέχνη ειναι υποκειμενικό.Για μένα μετράνε τα κίνητρα.Το έργο που έχει σκοπό να λυτρώσει είναι τέχνη.Το έργο απο την άλλη που έχει στόχο έναν στείρο εντυπωσιασμό με αφήνει παντελώς αδιάφορη.Πότε είσαι σε θέση να το διακρίνεις;Σπάνια.Για αυτό περιορίζεσαι στα συναισθήματα που σου γεννάει κάθε δημιουργία.<br />Έτσι λοιπόν καθώς ο καθένας έχει το δικαίωμα της επιλογής,βρίσκεται πάντα αντιμέτωπος με δύο αξίες.Το καλό και το κακό.<br />Αξίες αλληλοτροφοδοτούμενες για μένα.Άν δεν ακούσεις Θώδη πως θα ξέρεις ότι ο Μάλαμας αξίζει;Και σε γενικότερο επίπεδο;Αν δε διψάσεις,πως θα νιώσεις ευτυχισμένος που πίνεις νερό;Αν δεν αρρωστήσεις,πως θα κατανοήσεις πόσο αξίζει η υγεία;<span style="font-weight: bold;">"Ο κόσμος είναι σφραγισμένος από διαρκείς αντιθέσεις"</span> που έλεγε και ο Ηράκλειτος.Ποιός όμως τραβάει τη διαχωριστική εκείνη γραμμή.Θα επιμείνω στην ύπαρξη υποκειμενικότητας.Εξάλλου και η αντικειμενικότητα από κει δεν έχει πηγάσει;<br />Πολλοί λένε ότι για υποκειμενοκότητα μιλάνε άτομα εγωιστικά που δε θέλουν να δεχθούν οτι ίσως λανθάνουν.Άλλο υποστηρίζω την υποκειμενικότητα,άλλο είμαι εγωιστής,άλλο κινούμαι με παρωπίδες.<br />Ας ανοίξουμε όμως και το λεξικό μας..<br />Αντικειμενικός---><span class="lemma">βασίζεται στην πραγματικότητα(και εδώ το άλλο ερώτημα.Ποιά είναι η πραγματικότητα;Αυτό που βλέπουμε;Αυτό που ακούμε;Αυτό που νιώθουμε;Η κάτι βαθύτερο που δεν είμαστε σε θέση να το αντιληφθούμε;Παρατηρούμε και δεχόμαστε πράγματα με βάση τη λογική ή με τις αισθήσεις.Μάλλον και με τα δύο.Με το δεύτερο δεχόμαστε ερεθίσματα και με το πρώτο τα επεξεργαζόμαστε.Και έστω ότι τα ερεθίσματα όλων είναι τα ίδια.Ο τρόπος επεξεργασίας όμως είναι διαφορετικός.Και ακόμα και αν τα πορίσματα μοιάζουν ίδια,στην ουσία δεν είναι.Στηρίζονται σε άλλους συλλογισμούς,σε άλλα επιχειρήματα.)<br /><br /><span style="font-style: italic;">Το κειμενάκι αφιερωμένο στο Νίκο..Έναν από τους ελάχιστους ανθρώπους που προσπαθούν να με μάθουν να μην ανακυκλώνω μασημένες ιδεολογίες.Ευχαριστώ που προσπαθείς να μου μάθεις τον ενικό,ευχαριστώ που δε με αφήνεις να γράφω με μολύβι,ευχαριστώ για τους τσακωμούς μας,ευχαριστώ που μου αναλύεις τα σχέδια που κάνει ο καφές στο φλυτζάνι.</span><br /><span style="font-style: italic;">Αφιερωμένο λοιπόν,για να σου δείξω ότι αυτά που μου λες μετράνε.</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-807001722840261681?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-63990108593451241592008-12-18T12:42:00.001-08:002008-12-18T13:03:26.344-08:00Πούλα με ακόμα μια φορά, δεν με πειράζει.<br />Δεν με πειράζει που θα μείνω μοναχός.<br />Δεν με πειράζει που τα μάτια σου σ'αυτόν τα θυσιάζεις.<br />Γιατί απόψε το κορμί σου θα 'ναι αλλού.<br /><br />Θα 'ναι σε κάτι ξεχασμένα καλοκαίρια.<br />Θα 'ναι στις νύχτες της ατέλειωτης σιωπής.<br />Θα 'ναι στα φιλμ της χαράς και της μιζέριας.<br />Θα 'ναι σε όλα που περάσαμε μαζί.<br /><br />Πούλα με λοιπόν στο ξαναλέω. Πούλα με για λίγη σιγουριά.<br />Πούλα με πολύ φτηνά δεν ξέρω, ίσως αύριο να 'ναι αργά.<br /><br />Κι αν σε βλέπω αδιάφορα ξερά, δεν με πειράζει.<br />Δεν με πειράζει κι αν τα χείλη σου γελούν.<br />Μια καληνύχτα κι αν μου πείς δεν με πειράζει.<br />Γιατί απόψε το κορμί σου θα 'ναι αλλού.<br /><br /><br />Και να που μετά από καιρό μπορώ και το ξανακούω αυτό το τραγουδάκι.Πόσο ξεφτιλισμένο μπορεί να σε κάνει τελικά μια αγάπη..Και πόση αξιοπρέπεια μπορεί να πηγάσει από αυτή τη ξεφτίλα..Πόση ανωτερώτητα..Το ερωτερικότερο και τρυφερότερο τραγούδι κατ'εμε.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">"Τις δανεικές τις προσευχές,μάθε να μη λες..Στις δικές σου προσευχές,ζήτα ότι θες.."</span><br />Πότε ξέρω μικρέ μου εαυτέ πότε είναι δικές μου οι προσευχές..;Το τσιτάτο είναι να πω "όταν σε μάθω".Όταν θα σε μάθω,δε θα κάνω προσευχές,ούτε όνειρα.Σχέδια μόνο.<br />Πολλά αντίο.Σε σένα,σε εκείνη,σε πολλούς πάρα πολλόυς που ήρθαν και έφυγαν.<br />5 αντίο θα κρατήσω μόνο.Ελπίζω να μη τα ξεστομίσω ποτέ..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-6399010859345124159?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-651614860608868629.post-52492980361048522602008-12-18T01:15:00.000-08:002008-12-18T01:25:10.010-08:00<span style="font-weight: bold;">"Υπάρχει λόγος να ανέβουμε πάνω.."</span><br />Μου το πες τη στιγμή που βίωνα ένα από τους μεγαλύτερους φόβους μου.Θα κάνω πως έγινε στα αλήθεια.<br />Γιατί πάντα με τρομαζαν οι σκοτεινές υπόγειες διαβάσεις της Συγγρού,τα έρημα στενάκια του Βύρωνα και το διαφορετικό του υποκόσμου.<br />Δεν τον έχω βρει ακόμα τον λόγο μου.Αλλά μου το πες.Και ξέρω οτι δε θα μου λεγες ψέματα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/651614860608868629-5249298036104852260?l=pkt91.blogspot.com' alt='' /></div>βασιλικήhttp://www.blogger.com/profile/07921204248758378718noreply@blogger.com0